Parentslandgr

Αυτός ο Γενάρης τα είχε όλα. Χιόνια και χιονοπόλεμο. Τα παιδια πηραν παραταση στις διακοπές οταν ολα ντυθηκαν στα λευκά. Για τις περισσότερες περιοχές ηταν συντομο. Τα παιδια φορεσαν χοντρά μπουφαν και μαλλινα γαντακια και ξεχυθηκαν. Σε λίγες ώρες τα χιονια ειχαν λιώσει. αλλα ήταν αρκετα για να παιξουν, να φτιαξουν χιονανθρωπους, να χτυπησουν, να κανουν ραμματα.....

Ενας Γεναρης που εφερε βροχές και λύπες. Απιστευτη κίνηση και χάος στους δρόμους. Να κοιτάς τις σταγόνες τις βροχές κολλημένος στην κίνηση και να αναπολεις στιγμες που δεν θα γυρισουν πια.

Μα κάθε θλίψη φερνει και ελπιδα. Και ο Γεναρης ειχε και ηλιολουστες μερες γεματες χρώματα. Μερες ιδανικες για να φτιαξουμε καινουριες αναμνησεις με αυτους που αγαπάμε και να ονειρευτουμε οτι ολα θα γινουν φωτεινα και χαρουμενα.

Χρόνια τώρα στις γιορτές έκανα τραπέζια, πάρτι, προετοιμασίες. Βλέπεις όταν γιορτάζουν και ο άντρας σου και ο γιος σου δύσκολα γλυτώνεις. Στόλιζα κάθε γωνιά, έφτιαχνα χειροποίητα δώρα και φυσικά έπρεπε στο σπίτι να υπάρχουν χειροποίητα Χριστουγεννιάτικα γλυκά. Όλοι περιμένουν τις γιορτές για να χαλαρώσουν αλλά εμένα είναι η πιο γεμάτη περίοδος. Είμαι σίγουρη ότι βέβαια ότι ισχύει για αρκετές μαμάδες αυτό. εργαζόμενες και μη. Που όμως θέλουν να προσφέρουν μαγικές στιγμές στην οικογένεια.

Φέτος όμως ήθελα να αποδράσω. Το πρόγραμμα μου ήταν ήδη απαιτητικό για να αντέξω και άλλες υποχρεώσεις. Φέτος θα έφευγα. Στην αρχή σκέφτηκα χωρίς παιδιά ανάμεσα στα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά. Αλλά τελικά προτιμήσαμε οικογενειακές διακοπές. Έτσι και φέτος είχαμε τις μαγικές μας στιγμές.

Διάλεξα ένα πακέτο διακοπών στο ξενοδοχείο Ποσειδών Παλλάς με ημιδιατροφή στη Λεπτοκαρυά. Εύκολο να φτάσεις σε λίγες μόνο ώρες και ιδανικό για παιδιά. Επειδή είμαστε πλέον πολλοί μας πρότειναν δίχωρο δωμάτιο. Ήταν πολύ ευρύχωρο , καθαρό και άνετο για μία οικογένεια. Το ξενοδοχείο εκτείνεται σε μία έκταση 65 στρεμμάτων με πισίνες,παιδική χαρά ,γήπεδα και γενικά ελεύθερους χώρους για να αισθάνονται τα παιδιά ελευθέρα.

Φτάσαμε εκεί το απόγευμα και αφού τακτοποιηθήκαμε στο δωμάτιο, αποφασίσαμε να κάνουμε μια βόλτα στην Λεπτοκαρυά. Εκεί να σας πω απογοητεύτηκα. Παλιότερα όπως διάβασα στην κεντρική πλατεία είχαν στολισμούς, σπιτάκια και ένα μικρο χριστουγεννιάτικο χωριό με δραστηριότητες για τα παιδιά. Δυστυχώς δεν υπήρχε απολύτως τίποτα. ακόμα και ο στολισμός φτωχός. Απόλυτη ερημιά και μαγαζιά κλειστά. Οι λίγοι άνθρωποι που συναντήσαμε γελαστοί και πρόθυμοι, αλλά δυστυχώς η ερημιά δεν ήταν κάτι που περιμέναμε. Ευτυχώς γυρίζοντας στο ξενοδοχείο οι υπάλληλοι μας έδωσαν αρκετές επιλογές για εξορμήσεις.

Μια από αυτές ήταν να επισκεφτούμε την Κατερίνη και το εκεί Χριστουγεννιάτικο χωριό!Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν. Ένα πάρκο που σίγουρα είναι υπέροχο και εκτός Χριστουγέννων.

Το μουσείο των χρωμάτων θα ενθουσίαζε κάθε μικρο επισκέπτη.

Τα αγόρια έπαιξαν με όλα τα παιχνίδια και έκαναν πατινάζ.

Μετά γευτήκαμε τις καταπληκτικές γεύσεις από τα σπιτάκια. Καθένας ήθελε και κάτι άλλο και οι επιλογές πολλές. Αλλά εγώ θα σταθώ στα πιο μυρωδικά και λαχταριστά γαλακτομπουρεκακια που μπορεί να βρει κάνεις σε πακέτο!!!

Εκτός από τα παιχνίδια τα παιδιά ενθουσιάστηκαν και με τα ζωάκια του πάρκου. Ελαφακια, κουνελάκια που κυκλοφορούσαν ελεύθερα κτλ.

Ήταν νομίζω η πιο ξένοιαστη και χαρούμενη μέρα του χρόνου. Πίσω στο ξενοδοχείο μιας και μιλάμε για ξενοιασιά θα πρέπει να αναφέρω το πόσο χάρηκα εκείνα τα καφεδάκια τα πρωινά που τα αγόρια έπαιζαν στα γηπεδακια του ξενοδοχείου και η μικρή ήταν στον παιδότοπο με μία γλυκύτατη κοπέλα που την πρόσεχε πολύ. Είναι εκείνη η μία ώρα που θες να δραπετεύσεις σαν γονιός και δεν έχεις και καθόλου τύψεις αφού τα παιδιά γυρίζουν με ένα πλατύ χαμόγελο.

Το καλύτερο από όλα ταν ότι δεν έκανα καθόλου προετοιμασίες. Ούτε για το Χριστουγεννιάτικο γεύμα, ούτε για τα εορταστικά πρωινά με τις κρέπες που τρελαίνονται. Ρόλος μου μόνο να φτιάξω τις βαλίτσες για όλη την οικογένεια. Πήρα φόρμες για παιχνίδι, επίσημα ρούχα για το εορταστικό τραπέζι και έτοιμοι.

Μπορώ να σου πω ότι μου έλειψε το οικογενειακό τραπέζι αλλά υπάρχει και η Πρωτοχρονιά. Επίσης αισθάνομαι ότι πήρα δυνάμεις για τον υπόλοιπο εξαντλητικό χειμώνα. Και όσο για το κόστος. Νομίζω ότι και η παραμονή στην πολύ και τα εορταστικά τραπέζια μου κόστιζαν σχεδόν το ίδιο. αξίζει να αποδράσετε μόνοι ή με τα παιδιά. Ένα τριήμερο είναι αρκετό να σας αναζωογονήσει αλλά και να σας φέρει πιο κοντά σαν οικογένεια.

Στο σχολείο των παιδιών πηγαίνω σπάνια. Συνήθως μου τα φέρνουν. Εν μεσημέρι, λοιπόν, ήρθε η δική μου σειρά να πάω. Ακόμα πιο σπάνια παρατηρώ τι φορούν οι άλλοι. Εκείνη τη μέρα όμως μου ξύπνησε η διάθεση να παρατηρήσω τις μαμάδες. Και όχι μόνο να δω , αλλά και να βγάλω στατιστικά συμπεράσματα( ξύπνησε ο μαθηματικός). Τα συμπεράσματα ήταν τα εξής:

Κλασσικά οι μαμάδες προτιμούσαν κλασικό τζιν ή μαύρα παντελόνια. Συνδυασμένα με σκουρόχρωμες μπλούζες. Γενικά επικρατούσε το μαύρο και το γκρι. Ακόμα και στα μπουφάν ή τα παλτα τους. Ελάχιστες είχαν προτιμήσει συνδυασμούς με μπορντό αποχρώσεις ή καφέ- καμηλό. Το ντύσιμο των μαμάδων μου φάνηκε μονότονο και βαρετό. Και κοίταξα και μένα. Δεν διέφερα φυσικά από το σύνολο. Τέσσερις μαμάδες μόνο φορούσαν χρώματα. Αυτές μάλιστα ήταν και από τις πιο περιποιημένες. Βαμμένες (ίσως too much) και με μαλλί σαν να ήρθαν από κομμωτήριο.

Και πάμε στα παπούτσια Το 80% των μαμάδων φορούσε αθλητικό παπούτσι ή μποτάκι. Τα μποτάκια σε μαύρο ή καφέ χρώμα ενώ στα αθλητικά έβλεπες και άσπρα με λίγο χρώμα. Και φυσικά εκείνες οι τέσσερις μαμάδες φορούσαν τακούνια!!!

Αν και είμαι υπέρμαχος της απ0λότητας , έχω την αίσθηση ότι θα ήταν πιο ευχάριστο να βάλουμε λίγο χρώμα στη ζωή μας και να κάνουμε ένα ελαφρύ make -up. Νομίζω ότι θα άρεσε και στα παιδιά μας να τα περιμένουν περιποιημένες μαμάδες. Μόνο προσοχή στις υπερβολές κορίτσια!!!

Μπαίνετε στο σπίτι και αφήνετε τα παπούτσια δίπλα στην πόρτα; Στην αρχή από ένα ζευγάρι το κάθε μέλος μα στη συνέχεια τα παπούτσια πολλαπλασιάζονται. Τα αθλητικά παπούτσια κάνουν παρέλαση δίπλα στις ζεστές παντοφλίτσες και οι καλεσμένοι βλέπουν ακαταστασία Ας δούμε τώρα μερικούς τρόπους να οργανώσουμε αυτό το χαμό.

Photo by Whitten Architects - Search entryway pictures

Μια πολύ χρήσιμη ιδέα, ειδικά αν υπάρχουν παιδιά είναι στην είσοδο να δημιουργηθούν ράφια αλλά και κρεμάστρες για τα μπουφάν ξεχωριστά για κάθε μέλος. Έτσι θα είναι πολύ εύκολο να βρίσκει ο καθένας στην οικογένεια τα δικά του πράγματα.

Photo by Graham Atkins-Hughes Photography - Search hallway design ideas

Ο προηγούμενος τρόπος αν και οργανωμένος δεν είναι αισθητικά ο καλύτερος ειδικά αν η είσοδος σας οδηγεί κατευθείαν στο σαλόνι. Μπορεί όμως η προηγουμένη ιδέα να επεκταθεί σε μία κλασσική ή και μοντέρνα παππουτσοθήκη που θα ταιριάξει ακόμα και στο καθιστικό.

Photo by Terrie Koles Design, llc - Discover closet design inspiration

Αν πάλι δεν έχετε αρκετό χώρο για να έχετε μια ολόκληρη ντουλάπα - παππουτσοθηκη δημιουργήστε ένα συρταρωτο ντουλάπι όπως αυτά που έχουμε στις κουζίνες και χωρέστε όλα τα παπούτσια εκεί.

Photo by Ensoul Ltd - Browse hallway photos

Μπορείτε επίσης να εκμεταλλευτείτε τον χώρο κάτω από τη σκάλα για να βάλετε ράφια που θα φιλοξενήσουν τα παπούτσια. Αγοράστε κουτιά στα αγαπημένα σας χρώματα αν και πάλι δεν θέλετε να φαίνονται.

Μα ακόμα και αν είναι πολύ μικρό το σπίτι και δεν είναι δυνατό πια να προσθέσετε μια από τις παραπάνω λύσεις μια γωνίτσα είναι υπεραρκετή!!!

Αποφασίστε ότι είναι ώρα να οργανωθείτε και θα βρείτε την καλύτερη λύση για τον δικό σας χώρο.

Φέτος το φθινόπωρο μας έπιασε απροετοίμαστους. Πρωτα ο Ξενοφώντας, μετα ο Ζορμπάς και μετα τα media. Πανικός ανευ προηγουμένου.
Σαν να μην έχει ξαναζήσει η Ελλάδα κακοκαιρία βροχές , καταιγίδες, ακόμα και πλημμύρες. Δεν λέω σε καποιες περιοχές τα πραγματα ηταν δύσκολα αλλά εδώ μπήκε όλη η χώρα σε κατάσταση συναγερμού, ή ακόμα χειρότερα σε κατάσταση πανικού.

Και μέσα σε όλο αυτό τον πανικό να εχεις τα παιδιά να μην θέλουν να κατανοήσουν οτι την επόμενη μέρα δεν θα βάλουν καλοκαιρινο σορτσάκι. Οτι θα ντυθούν πιο ζεστά και θα βάλουν μακρυμάνικο μπλουζάκι. Και αφού εχεις κανει 2 ώρες να τα πείσεις σκάει μήνυμα στο κινητο οτι δεν θα έχουν σχολείο. Και αναρωτιέσαι γιατί εφαγες 2 ώρες άδικα. Αλλά παλι είχες δίκιο και μπορείς να τους το αποδείξεις πια. Να το αποδείξεις είπα ,όχι να τους πεισεις.

Να δω τώρα πως θα επιστρέψουν στους ρυθμους τους . Μετα απο τετραήμερο αυτή η Δεύτερα θα είναι πιο βαριά. Αλλά ας καλοσωρισουμε το φθινόπωρο! Έχει κι αυτό τη χάρη του. Στολιστε το σπίτι σε γήινους τόνους. Πιειτε την πρωτη ζέστη σοκολάτα ή απολαυστε τον πρωτο ζεστό καφέ στην αγαπημένη σας κούπα.

Και που ξέρετε μπορεί εκεί κοντά στα Χριστούγεννα να ερθει.ο ξάδερφος του Ζορμπά γεμάτος χιόνια;)

Μπορεί να έχω διδάξει πολλά παιδιά της πρώτης γυμνασίου. Χρόνια τώρα κάνω μάθημα σε πρωτακια που σιγά σιγά μεγαλώνουν και φτάνουν να τελειώνουν το σχολείο. Αλλά φέτος είναι αλλιώς. Έχω το δικό μου πρωτακι γυμνασίου. Υπάρχουν στιγμές που τον κοιτώ και δεν μπορώ να καταλάβω πως μεγάλωσε έτσι. Άφησε τις αθλητικές φόρμες και προτιμά τα τζιν. Επέλεξε μαύρη τσάντα σε απογοήτευση της νονας που πήγαν μαζί να τα πάρουν και έγινε ένα μεγάλο πρώτακι.

Σε αυτό το αγόρι αλλά και σε όλα τα παιδιά αυτής της ηλικίας θα δώσω απλά μερικές συμβουλές από την καρδιά μου .

Γιε μου ,

να είσαι ο εαυτός σου,

να είσαι σεβαστικός,

να κάνεις παρέα με άτομα που σε σέβονται,

μην φοβάσαι τους αυστηρούς καθηγητές και μην επαναπαύεσαι με τους χαλαρούς καθηγητές,

μην διαβάζεις απλά για να περάσεις, διάβασε για να μάθεις,

ψάξε πέρα από τα βιβλία,

να σηκώνεις το χέρι σου,

να κρατάς καλές σημειώσεις,

μην διαβάζεις μόνο τα μαθήματα των εξετάσεων,
Μάθε να εκτιμάς όλα τα μαθήματα και

να είσαι ευτυχισμένος!!!!
Καλή σχολική χρονιά!

1) Να χαλαρώσεις
Πήρες επιτέλους άδεια και σκέφτεσαι ότι θα ξεκουραστείς; Αν μαζί με το επίδομα άδειες δεν εχεις και μια νταντά δώρο να το ξεχάσεις. Όσο πιο μικρά είναι, τόσο πιο πολύ θα τρέχεις απο πίσω τους.

2) Να απολαύσεις τη θάλασσα αμεριμνος
Θυμάσαι πριν τα παιδιά που πηγαίνεις στην παραλία με μια πετσέτα μονο και το αντηλιακο σου;
Τώρα με τα παιδιά θα κουβαλησεις όλα τα καλοκαιρινά παιχνίδια ( κουβαδακια, φτυάρια κτλ). Μην ξεχάσεις μαγιό για ολους, πετσέτες, καπέλα, μια αλλαξια ρούχα για κάθε παιδί κανέναν σνακ γιατί τους ανοίγει η όρεξη, αντηλιακο με ψηλό δείκτη προστασίας , μπρατσακια , σανίδες, φουσκωτά και βαρκουλες.
Μην κουβαλήσει το αγαπημένο σου βιβλιο.

3) Να βγεις το βράδυ σε μπαράκι.
Στη καλύτερη περίπτωση θα πας για φαγητο άντε και καμμία βόλτα στην παραλία. Όχι για ρομαντική εξοδο. Για κυνηγητό και κάστρα στην άμμο.
Μετα στο ξενοδοχείο, αφού τα κοιμισεις και αντεχεις ακόμα μπορείς να πιεις μια μπυριτσα στο μπαλκόνι. Γι αυτό πρόσεχε να έχει θέα.

4) Να ξυπνήσεις αργά.
Όταν θα βγεις στο μπαλκόνι να χαλαρωσεις πρόσεχε μην ξενυχτησεις πολύ γιατί τα παιδιά θα ξυπνήσουν νωρίς. Μπορεί το χειμωνα να τα Τράβας για να σηκωθουν απο το κρεβάτι, αλλά το καλοκαίρι Μόλι; χαράξει είναι όρθια.

5) Να κανεις μικρές εξορμήσεις του Σαββατοκύριακου.
Όταν δεν εχεις παιδιά πιο εύκολα θα βρεις ενα δικλινο τελευταια στιγμή. Βάζεις και δυο ρούχα σε ένα tredy σακίδιο και έφυγες. Ενω μετα τα παιδιά πρεπει να εχεις κλείσει πολύ νωρίτερα οικογενειακό δωμάτιο και να ευχεσαι να μην αρρωστησουν εκείνες τις μέρες. Και αν τελικά τα καταφέρεις θα κουβαλήσει το μισο σπίτι απο ανασφάλεια.

Δεν είναι όλα τόσο άσχημα όμως. Σκέψου τα παιδικά χαμόγελα. Θα εχεις επίσης την ευκαιρία να φτιαξεις κάστρα στην άμμο , να παίξεις μπάλα και να κανεις διαγωνισμό παγωτων. Να παίξεις μπουγελο και γενικά να νιωσεις παιδί. Σου παρουσιάζεται μια καλη εκαιρια για μια ανώδυνη, μη επεμβατική μέθοδο ξανανιωματος δηλαδή.

Γι αυτό αν θες να περάσεις καλά φέτος, πάρε όσα λιγότερα μπορείς μαζί σου, ΑΣΕ τους κανόνες σπιτιυ και έζησε ξανά σαν παιδι.

Εδώ και 2-3 χρόνια έκαναν την εμφάνισή του. Αγαπήθηκαν πολύ αλλά και σχολιάστηκαν επίσης.
Προσωπικά όταν τα πρωτοείδα δεν ενθουσιάστηκα. Τώρα τα αγαπώ όχι για το στυλ τους αλλά για την πρακτικότητα και την άνεσή τους.

Μιλάω για τη μόδα με τα flatforms παπούτσια. Νομίζω ότι είναι η απάντηση για όλες εμάς που δεν τα καταφέρνουμε με τα ψηλά τακούνια!!!! Ήταν και αδικία να μην μπορείς να σταθείς δίπλα σε κάποιες που περπατούν με άνεση σε δωδεκαποντα και και ξαφνικά σε περνούσαν ένα κεφάλι. Και συ από δίπλα να σκέφτεσαι " Κατέβα από εκεί αν σου βαστάει"

Άσε που και να μπορείς να τα φορέσεις, με τα παιδιά σε βόλτα τα τακούνια είναι ότι χειρότερο. Έχεις κυνηγήσει τρίχρονο σε πλατεία με ψηλά παπούτσια; Αν δεν πέσεις και αν καταφέρεις τελικά να το πιάσεις σίγουρα θα έχεις γίνει θέαμα.

Δείχνουν βέβαια χοντροκομμένα αλλά είμαστε τυχερές που ήρθαν τουλάχιστον στη μόδα. Όχι δηλαδή ότι τα φοράμε για να πάρουμε κανέναν πόντο και δούμε τη ζωή από ψηλά αλλά επειδή θέλουμε να είμαστε trendy. Επιτέλους , λοιπόν ψήλωσα και εγώ!!!

Φέτος τα παιδιά δεν πήγαν στο χωριό μετά το τέλος των σχολείων.Ήθελα να περάσουμε το καλοκαίρι μαζί. Να κερδίσουμε το χαμένο χρόνο. Δουλεύοντας απόγευμα χάνεις στιγμές μαζί τους. Αντίθετα το καλοκαίρι έχουμε αρκετό χρόνο να τον αφιερώσουμε στα παιδιά.

Έτσι έφτιαξα μια λίστα με όσα θέλω να κάνουμε μαζί τους 3 αυτούς μήνες. Ένα από τα σχέδιά μου ήταν να πάμε στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Όχι όμως για να δούμε τους ελληνικούς θησαυρούς αλλά την Αιγυπτιακή συλλογή που είναι ανοικτή κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες. Το ελληνικό τμήμα τα παιδιά το είχαν επισκεφτεί με το σχολείο.

Αφορμή στάθηκε μία ανάρτηση της Action Plus για την ξενάγηση που διοργάνωναν την Κυριακή 24 Ιουνίου. Και μιας και είναι λίγο δύσκολο να ταξιδέψουμε στην Αίγυπτο ήταν ευκαιρία να μάθουν τα παιδιά αλλά και εμείς για τον Αιγυπτιακό πολιτισμό. Μέσα από τα 7000 εκθέματα του μουσείου τα παιδιά ανακάλυψαν έναν τελείως διαφορετικό πολιτισμό. Με αντιλήψεις για τη ζωή και το θάνατο που δεν ήταν εξοικειωμένοι.

Ήμουν σίγουρη ότι ο μεγάλος μου γιος είχε κάποια ιδέα για την αρχαία Αίγυπτο από τα βιβλία της Ιστορίας. Έτσι αποφάσισα να μιλήσω στον μικρό και ανακάλυψα ότι οι γνώσεις του ήταν μόνο απ΄τα παιδικά. Μάλιστα θεωρούσε ότι οι μούμιες και οι πυραμίδες δεν υπάρχουν. Άλλωστε στα παιδικά οι μούμιες ζωντανεύουν σύμφωνα με το θρύλο. Αρα το παιδί τα είχε κατατάξει στην κατηγορία των παραμυθιών. Καλό θα ήταν, λοιπόν, αν επισκεφτείτε τη συλλογή με παιδιά κάτω των 10 ετών να τα προετοιμάσετε για τον Αιγυπτιακό πολιτισμό.Χωρίς πολλές λεπτομέρειες. Απλά δείξτε τους κάποιες εικόνες και πείτε τα βασικά. Τα υπόλοιπα θα τα μάθουν στην ξενάγηση.

Την μέρα εκείνη αφήσαμε τη μικρή μας στη γιαγιά και τον παππού και ξεκινήσαμε για το μουσείο. Ένα πρωινό αφιερωμένο στα αγόρια. Ο ξεναγός μας ζήτησε να μπουν μπροστά όλα τα παιδιά αλλά δεν μπορώ να πω ότι ήταν μια ξενάγηση προσαρμοσμένη για παιδιά. Και αυτό να σας πω με φόβισε στη αρχή. Δεν ήμουν σίγουρη αν θα μπορούσε να τραβήξει την προσοχή τους. Αλλά τελικά τα παιδιά παρακολουθούσαν προσηλωμένα. Ίσως το να απλουστεύουμε τόσο πολύ τον τρόπο με τον οποίο τους μιλάμε δεν τα βοηθά να αναπτύξουν το λεξιλόγιο και τη γλώσσα τους.

Η ξενάγηση όμως ήταν για τα παιδιά μια μεγάλη ευκαιρία να μάθουν και πολλά άλλα πράγματα εκτός από τον αιγυπτιακό πολιτισμό. Έμαθαν να λειτουργούν μέσα σε μία ομάδα. Καθώς ο ξεναγός μας δεν απαντούσε σε ερωτήσεις όταν παρουσίαζε ένα έκθεμα αλλά μόλις τελείωνε έδινε την ευκαιρία σε μεγάλους και παιδιά να ρωτήσουν. Ετσι τα παιδιά έμαθαν να περιμένουν. Στην αρχή σηκωνόντουσαν χεράκια και κάποια παιδιά πετάγονταν. Αλλά σιγά σιγά έμαθαν να ρωτάνε τη σωστή στιγμή. Τους έμαθε ότι δεν ακουμπάμε τις προθήκες γιατί θα χτυπήσει ο συναγερμός με ευγενικό αλλά σοβαρό τρόπο.

Όταν ήμουν κοντά στον μικρό είχε την τάση να με ρωτάει σε ακατάλληλες στιγμές και επομένως να χάνει την αφήγηση. Ετσι διακριτικά απομακρυνθήκαμε πιο πίσω και η προσοχή του στράφηκε στον ξεναγό. Όταν επισκεπτόμαστε μουσεία με τα παδιά δεν πρέπει να περιμένουμε ότι θα είναι αγάλματα αλλά πρέπει να τους μάθουμε να σέβονται το χώρο και τους υπόλοιπους επισκέπτες. Αυτός ήταν και ένας λόγος που προτίμησα ξενάγηση από το να διαβάζω εγώ τα καρτελάκια στα παιδιά. Μια ξενάγηση δεν εστιάζει σε ονόματα και αριθμούς που έτσι και αλλιώς δεν θα θυμόμαστε. Αυτά άλλωστε μπορούμε να τα βρούμε και στις σελίδες των μουσείων. Μια ξενάγηση πρέπει να σε ταξιδεύει. Να μας μαθαίνει τα βασικότερα σημεία και να γίνεται το έναυσμα για περαιτέρω μελέτη.

Αν θέλετε και εσείς να επισκεφτείτε την Αιγυπτιακή συλλογή μέσω της Action plus, θα επαναληφθεί η ξενάγηση τις ακόλουθες ημερομηνίες:

Πέμπτη 5 Ιουλίου, 18.00 – 19.30

Κυριακή 8 Ιουλίου, 18.00 – 19.30

Σάββατο 14 Ιουλίου, 18.00 – 19.30

Σάββατο 21 Ιουλίου, 18.00 – 19.30

Το κόστος είναι 10 ευρώ ανα άτομο αλλά τα παιδιά έως 12 ετών (με τη συνοδεία ενηλίκου) καθώς και οι συνοδοί ατόμων με αναπηρία που χρήζουν συνοδείας (π.χ. με σοβαρά κινητικά προβλήματα, τυφλότητα κτλ.) συμμετέχουν δωρεάν.

Επίσης η γενική είσοδος στο μουσείο είναι 10 ευρώ αλλά υπάρχουν κατηγορίες που δεν χρεώνονται όπως τα παιδιά μέχρι 18 ετών , οι άνεργοι κτλ.

πληροφορίες για το ωράριο του μουσείου και τα εισιτήρια θα βρείτε εδώ

πληροφορίες για τη αιγυπτιακή συλλογή εδώ

πληροφορίες για την action plus εδώ

Η ανάρτηση δεν είναι διαφημιστική αλλά μια προσωπική εμπειρία.

Θυμάμαι όταν ήμουν μικρή πόσο πιο απλά ήταν τα πράγματα. Τα πρωινά έρχονταν οι συμμαθήτριές μου να με πάρουν να πάμε σχολείο και όταν ήμασταν απογευματινή βάρδια γυρίζαμε στο σπίτι αφού είχε νυχτώσει. Θυμάμαι στο Λύκειο να παίρνω το λεωφορείο για το κέντρο της Αθήνας για να πάω στο ωδείο. Καθώς μεγάλωνα οι ελευθερίες άρχισαν να κόβονται. Μην βγαίνεις μόνη σου όταν νυχτώσει, μου έλεγαν. Πάρε με τηλέφωνο ,όταν φτάσεις.

Άλλαξα εγώ; Μάλλον όχι. Άλλαξε ο κόσμος. Και πάψαμε να αισθανόμαστε ελεύθεροι. Κλειστά τα παράθυρα και ας ήταν καλοκαίρι. Συναγερμός στα σπίτια και έξοδος μόνο με παρέα που θα σε φέρει μέχρι την πόρτα . Και θα περιμένει να ανέβεις και απάνω. Και αισθάνεσαι να πνίγεσαι. Τι κι αν σου έλεγαν ότι δεν φοβούνται εσένα , αλλά τον κόσμο.....

Μόνο ένα καλοκαίρι ένιωσα ελεύθερη. Το 2004. Μέναμε δίπλα στο Ολυμπιακό στάδιο και η περιοχή φυλάσσονταν συνεχώς. Μέχρι και πεζή μετά τα μεσάνυχτα γύρισα σπίτι μετά από την βάρδια μου σαν εθελόντρια. Και οι γονείς μου δεν είπαν τίποτε. Βγαίναμε παρέες και δεν με ρωτούσαν με αγωνία που θα είμαστε, τι ώρα θα γυρίσουμε. Κράτησε μόνο εκείνο το καλοκαίρι αλλά κατάλαβα. Δεν είχα αλλάξει εγώ αλλά ο κόσμος.

Και το κατάλαβα ακριβώς την κατάλληλη στιγμή. Αφού 2 χρόνια μετά θα κρατούσα στην αγκαλιά μου το μωρό μου. Και θα έχτιζα εγώ μια γυάλινη σφαίρα γύρω του.Με απαγορεύσεις και μη. Δεν θα πας μόνος σου στο σχολείο, δεν θα πάρεις το ποδήλατο στο δρόμο, δεν θα μείνεις μόνος σου στο σπίτι...... Και μου φαίνονταν όλα αυτά τα μη τόσο σωστά. Στα παιδιά μου πάλι όχι. Και δεν μπορούν να καταλάβουν ότι δεν φταίνε εκείνα αλλά ο κόσμος γύρω τους.

Καθώς μεγάλωναν όμως ένιωσα εκείνο το πνίξιμο και πάλι. Επαψα να νιώθω ότι έτσι πρέπει. Θα μεγάλωναν χωρίς να μάθουν τον κόσμο. Και ξαφνικά θα τα άφηνα μόνα.Μου φάνηκε ανεύθυνο. Σαν να τα στέλνεις άοπλα σε πόλεμο. Ήθελα να έχουν τις δικές τους ελεύθερες στιγμές. Και γι αυτό τα έγραψα στους προσκόπους.

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε ο μικρός μου πήγε το δεύτερο ταξιδάκι του στη Σαλαμίνα χωρίς εμάς. Και δεν έχει κλείσει τα 8. Και όμως είναι οι μόνες στιγμές που νιώθω ήσυχη. Έκανα ένα τηλέφωνο να βεβαιωθώ οτι το καράβι είχε πιάσει στεριά αλλά μετά τίποτε. Άλλωστε απαγορεύονται τα κινητά και δεν είναι ωραίο να ενοχλείς την υπεύθυνη συνέχεια. Αποτοξίνωση και αυτά και εμείς.

Την προηγούμενη μέρα του διάβαζα τον κατάλογο με τα ρούχα και με τον αδερφό του τον μεγάλο έψαχναν στην ντουλάπα να βρούνε 3 καλοκαιρινά μπλουζάκια, σορτσάκια , φούτερ κτλ. Και αφού τα στριμώξαμε στον ταξιδιωτικό του σάκο τρύπωσε στην αγκαλιά μου και ήθελε να κοιμηθεί εκεί. Να δω πως θα κοιμηθείς μόνος σου αύριο του είπα. Άλλο αύριο μου απαντά. Βλέπετε αύριο θα είναι μεγάλος και θα κοιμάται στη σκηνή με τους φίλους του.

Πολλοί με ρωτάνε αν φοβάμαι. Οχι απαντώ γιατί όπου παει η ομάδα έχει ειδοποιήσει τις αρχές της περιοχής. Τα παιδιά μαθαίνουν να είναι αυτόνομα και αρα λειτουργούν πιο υπεύθυνα. Και φυσικά είναι παιδιά αλλά τους επιβλέπουν σωστά. Είναι όλη η ομάδα μαζί και έχουν κανόνες. Αν εφαρμόζουν τους κανόνες στο σπίτι; Όχι ακόμα θα πω και αφήστε με μια ακόμα φορά να ονειρεύομαι.

Το πιο σημαντικό είναι ότι έστω και λίγο αισθάνονται ελευθέρα. Μαθαίνουν τον κόσμο πριν να έρθει η ώρα να τον αντιμετωπίσουν. Απομακρύνονται με ασφάλεια από τον γυάλινο προστατευτικό κόσμο που τους βάλαμε. Αποκτούν δεξιότητες και αφήνουν τις ηλεκτρονικές συσκευές στην άκρη. Γίνονται ένα με τη φύση και λειτουργούν σαν ομάδα. Και ξέρω οτι θα εχουν τις δικές τους στιγμες να θυμόνται όταν μεγαλώσουν.

Η περίοδος των γάμων και των βαπτίσεων άρχισε. Είτε είστε καλεσμένες,είτε είστε κουμπάρες είναι μια καλή ευκαιρία να περιποιηθείτε τον εαυτό σας και να αφήσετε στην άκρη τα καθημερινά σας ρούχα.

Διαλέξαμε λοιπόν και σας προτείνουμε 5 υπέροχα φορέματα για να εντυπωσιάσετε!

Τα τελευταία χρόνια οι τούλινες φούστες είναι μια επιλογή που προτιμούν πολλές γυναίκες. Κυρίως μαμάδες που μάλιστα φοράνε στις κόρες τους παρόμοιο ή και ίδιο σύνολο.

Η απλή κλασσική γραμμή είναι η πιο σίγουρη λύση. Επιλέξτε απλά το χρώμα που σας ταιριάζει. Αποφύγετε μόνο το άσπρο και το μπεζ. Ας το αφήσουμε στη νύφη.

Η γραμμή αυτή που είναι εφαρμοστή επάνω αλλά ανοίγει προς τα κατ κολακεύει όλες τις σιλουέτες.

Τα αέρινα μακρινά φορέματα είναι η δική μου αδυναμία. Με κάνουν να νιώθω άνετα. Είναι εύκολα στην κίνηση και ιδανικά αν τρέχετε πίσω από μικρά παιδιά.

Μάλιστα μπορούν να έχουν αρχαιοελληνική γραμμή.

Όσο για τα παπούτσια συνδυάστε με κλασικές γόβες ή εντυπωσιακά πέδιλα. Αν φορέσετε ψηλό τακούνι ελέγξτε πρώτα ότι βολεύει και στην εκκλησία αλλά και στο χώρο της δεξίωσης που μπορεί να έχει γκαζόν παντού.