Καλοκαίρι + διακοπές = θάλασσα


Εξίσωση   που δεν την αλλάζω με τίποτα. Και ανυπομονούσα να πάω την μικρή να τη γνωρίσει.  Για πρώτη φορά είπαμε να πάμε μόνο μια μικρή βόλτα με το αυτοκίνητο. Επέλεξα να πάμε στον προφήτη Ηλία της Κερατέας. Ήθελα να ξαναδώ την εκκλησία από κοντά. Από την πρώτη φορά σκέφτηκα ότι είναι ιδανική για βάπτιση ή γάμο. Αλλά ήμουν ήδη παντρεμένη με δυο βαπτισμένα παιδιά. Ποτέ μην λες ποτέ λένε και να που ήρθε η μικρή μας να με βάλει ξανά σε σκέψεις.





Είναι κατάλευκη με γαλάζιο τρούλο σαν να είσαι σε νησί. Εχει  δυο μεγάλες επιβλητικές σκάλες και υπέροχα κολονάκια ενώ είναι τριγυρισμένη  από θάλασσα. 




Με υπέροχους και άνετους χώρους μέσα και έξω. Και απίστευτη ηρεμία και γαλήνη.


Και εκεί που σκέφτομαι ότι είμαι υπερβολική να ψάχνω εκκλησία από τώρα αφού η βάπτιση μάλλον θα γίνει του χρόνου τον Ιούνη βλέπουμε ένα ζευγάρι και πιάνουμε κουβέντα. Θέλουν και εκείνοι να κάνουν τον γάμο τους εκεί. Του χρόνου τον Ιούνη!!! Αν λάβουμε υπόψη ότι υπάρχουν μόνο 4 Σάββατα τελικά δεν ήταν και τόσο νωρίς.



Έβγαλα λοιπόν πολλές φωτογραφίες για να μπορώ να έχω εικόνα όταν θα ψάχνω την διακόσμηση. Το μόνο που με προβληματίζει είναι η απόσταση.  Μα σκέφτομαι ότι καμιά φορά λίγη ταλαιπωρία για να απολαύσεις ένα τόσο όμορφο τοπίο δεν πειράζει.




Τη δεύτερη φορά πήγαμε στην Κακιά Θάλασσα. Μέρος ιδανικό για παιδιά αρκεί να μην φυσάει πολύ. Καθόμαστε στο κέντρο ο ''Vraxos''  για να μην είναι η μικρή στον ήλιο.  Έχει  επίσης ομπρέλες και ξαπλώστρες που τις καθημερινές δεν πληρώνεις αρκεί να πάρεις ένα αναψυκτικό ή έναν καφέ. Και με μικρό αντίτιμο τα Σαββατοκύριακα. Η παραλία  έχει αλλαξιέρες και ντουζιέρες που καθαρίζονται συχνά. Παιδική χαρά για τα παιδιά και γήπεδο τένις και μπάσκετ για τους πιο αθλητικούς τύπους. Και φυσικά πεντακάθαρη θάλασσα.


Κανονίσαμε λοιπόν με τη γιαγιά , τον παππού και τη θεία γιατί μόνη με ένα μωρό δεν θα μπορούσα να απολαύσω τίποτα και έρχονται και μας παίρνουν για μπάνιο. Εκτός από το καινούριο μου καφέ μαγιό  και φυσικά την πετσέτα και το αντηλιακό μου πρέπει  να   κουβαλάω κάθε φορά μία μεγάλη τσάντα για τα πράγματα της μπέμπας. Αλλαξιερα, πάνες, μωρομάντηλα, ρουχαλάκια, πανάκια, φυσιολογικό ορό, μπιμπερό και γάλα μήπως πεινάσει την ώρα που είμαι μέσα στη θάλασσα, βρασμένο νερό σε θερμός για να μείνει ζεστό κτλ.  Μπορεί να φαίνεται δύσκολο αλλά την έχω πάντα γεμάτη και έτοιμη ώστε να μην παιδεύομαι κάθε φορά. 



Και την ώρα που η μικρή απολαμβάνει την αγκαλιά της γιαγιάς που την λατρεύει...



...και παίρνει και κανέναν υπνάκο,



εγώ απολαμβάνω τη θάλασσα και τη φωτογραφίζω από κάθε οπτική γωνία


Η καλύτερη ώρα όμως είναι μετά τις 7 που πέφτει ο ήλιος και μπορώ να πάρω την μικρή στις ξαπλώστρες να απολαύσουμε τη θάλασσα. Τρελαίνεται να βλέπει τα παιδιά και τους νέους να κάνουν βουτιές.  Θα θελα να την βουτήξω και εκείνη αλλά είναι πολύ μικρούλα ακόμα. 


Πάντως είμαι σίγουρη ότι αν μπορούσε να μιλήσει θα μου έλεγε να μην φύγουμε!!!





Και αφού θα την περάσουμε εδώ το καλοκαίρι θα σας  ξεναγήσουμε σε πολλά ακόμα μέρη της Αττικής. Γιατί στην Ελλάδα μπορείς  να βρεις την μαγεία του  καλοκαιριού ακόμα και στην πρωτεύουσα.





Πριν  από μερικές μέρες τα αγόρια μου πήγαν  με  τη γιαγιά τους στο χωριό. Ταξίδεψαν με το τρένο. Το ταξίδι διαρκεί  αρκετές ώρες και   είχα την έννοια με τι θα απασχολούνταν. Από την άλλη δεν ήθελα να φορτωθούν οι βαλίτσες με πολλά παιχνίδια. Άλλωστε τις είχα γεμίσει με ρούχα. Για την ακρίβεια με όλα τους τα ρούχα. Έτσι για να γλυτώσω   όγκο  έφτιαξα μερικά εκτυπώσιμα, βρήκα και μερικά στο διαδίκτυο ,τα εκτύπωσα και τα πλαστικοποίησα ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν πολλές φορές. Τα έβαλα σε ένα ντοσιέ  και πήρα  ένα ειδικό μαρκαδόρο.





Παιχνίδια για το ταξίδι


1) bingo road

Στο παιχνίδι αυτό το παιδί καλείται να βρει κατά τη διάρκεια της διαδρομής όλα τα αντικείμενα που βλέπει στην εικόνα.

2) κρεμάλα
Η γνωστή σε όλους μας κρεμάλα είναι ένας πολύ εποικοδομητικός τρόπος να περάσει η ώρα. Διαλέξτε λέξεις ανάλογα με την ηλικία του παιδιού. Καθώς μεγαλώνουν μπορούμε να εμπλουτίζουμε το λεξιλόγιο που χρησιμοποιούμε και το παιδί να μαθαίνει παίζοντας.

3) τελίτσες
Δεν ξέρω αν παίξατε ποτέ αυτό το παιχνίδι. εγώ πάλι του είχα αδυναμία. Ο κάθε ένας βάζει εναλλάξ από μια γραμμή ενώνοντας δύο τελείες. Όποιος καταφέρει να συμπληρώσει ένα κουτάκι γράφει το αρχικό του ονόματός του. Νικητής είναι αυτός που θα καταφέρει να συμπληρώσει τα περισσότερα
κουτάκια.

4) τρίλιζα
Νομίζω ότι αυτό το παιχνίδι δεν χρειάζεται συστάσεις.


5) φιδάκι
Εκτός από τα δικά μου εκτυπώσιμα δεν θα μπορούσα να μην εκτυπώσω το φιδάκι που ετοίμασε η Ελένη από το CraftWithMom.

*πατήστε τη λέξη που αντιστοιχεί στο παιχνίδι για να οδηγηθείτε στο δωρεάν εκτυπώσιμο

Εκτυπώστε επίσης έναν μικρό χάρτη για τα παιδιά. Δείτε μαζί τη διαδρομή και ζητήστε τους να σημειώνουν τις πόλεις και τα χωριά που συναντάτε. Αν είναι εφικτό σταματήστε σε ενδιάμεσους σταθμούς που έχουν αρχαιολογικό ενδιαφέρον και συζητήστε με τα παιδιά για τα γεγονότα. Μπορεί το  ταξίδι σας να διαρκέσει παραπάνω αλλά σίγουρα θα έχουν μάθει πολλά.

Μπορείτε να βρείτε ακόμα πιο πολλές ιδέες για παιχνίδι στην ανάρτησή μας busy bags.  Παιχνίδια μνήμης, παιχνίδια για τα χρώματα και παρατηρητικότητας.

Μην ξεχάσετε να εκτυπώσετε τους αγαπημένους τους ήρωες και τα ζωάκια που προτιμούν  για να τα ζωγραφίσουν. Εμείς διαλέξαμε  colouring pages με τα χελωνονιντζάκια, τον spiderman και τον batman.

Εκτός όμως από τα εκτυπώσιμα μπορείτε αν έχετε χώρο να κάνετε πολλά ακόμα. Βρήκα ένα πλήρες
παιδικό κιτ απασχόλησης  από το blog ανθομέλι που θα σας δώσει πολλές ιδέες.


Μπορεί να ετοίμασα τόσα αλλά  τα παιδιά μου τα χρησιμοποίησαν ελάχιστα. Βλέπετε στο διπλανό κουπέ από το δικό τους ο Οσε είχε διαμορφώσει έναν μικρό παιδότοπο και το  ταξίδι πέρασε δίχως να το καταλάβουν.  Επειδή θα γυρίσουν με αυτοκίνητο  είμαι σίγουρη ότι θα βρουν τα παιχνίδια αυτά πολύ χρήσιμα.

Καλό ταξίδι σε όλους.

Το καλοκαίρι στην Ελλάδα είναι περισσότερο ταυτισμένο με ήλιο, θάλασσα, λευκά σπίτια  και αμμουδιές.Μπορεί να τελείωσε αλλά πάντα το αναζητάμε. Όμως υπάρχει και η άλλη Ελλάδα. Μακριά από παραλίες με  απίθανα χρώματα αλλά με  γάργαρα νερά, μεγάλες λίμνες και πράσινο παντού. Σε όλους τους κήπους κυριαρχεί το γκαζόν , τα λουλούδια και τα  οπωροφόρα δέντρα. Θα κάνουμε λοιπόν ένα διαφορετικό οδοιπορικό  στα σύνορα των νομών Σερρών και Κιλκίς. Στα μέρη που  εμείς επισκεφτήκαμε φέτος για άλλη μια φορά.

Η ιστορία του χωριού ξεκινά το 1923 όταν οι πρόσφυγες από την περιοχή των Κοτυώρων   του Πόντου εγκαταστάθηκαν στα σύνορα του νομού Σερρών με το Κιλκίς. Είναι μικρό σχετικά χωριό. Όμως όπως σε όλα τα χωριά της περιοχής μπορείτε να βρείτε σπίτια με καταπράσινους κήπους. Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι ο κάθε κήπος έχει τη δική του μικρή πινελιά και προσωπικότητα.  Άλλος  με μικρούς νάνους διάσπαρτους στην αυλή, άλλος με  ένα τραπέζι από κορμό δέντρου, άλλος με  ένα κουδούνι σε σχήμα ταύρου, άλλος με χριστουγεννιάτικα φωτάκια  να λάμπουν όλο το χρόνο. Τα τελευταία χρόνια καθώς περπατάω στο χωριό προσπαθώ να ανακαλύψω αυτό το κάτι διαφορετικό σε κάθε κήπο.


Στα περισσότερα χωριά της περιοχής θα βρείτε μικρά ποταμάκια να τα διασχίζουν. Και εκεί σχεδόν πάντα υπάρχει ένα barbeque, ξύλινα τραπέζια και πέτρινες βρύσες. Μάλιστα στο Καλοχώρι τέλος Ιουλίου διοργανώνουν River Party! Μαζεύονται τα παιδιά και παίζουν παιχνίδια και οι μεγάλοι ψήνουν στην ψησταριά. Ετοιμάζουν μπλουζίτσες και καπελάκια που τα παιδιά που συμμετέχουν φοράνε και είναι όλα μια ομάδα. Τα αγόρια μου το περιμένουν αυτό το πάρτι κάθε χρόνο με μεγάλη χαρά. 



Εγώ πάλι δεν έχει τύχει να είμαι στο Καλοχώρι Ιούλιο και πρώτη φόρα φέτος  κατέβηκα στο ποταμάκι.  Ιδανικό μέρος για εξόρμηση με τα αγόρια. Ήδη σκέφτομαι την επόμενη φορά να  κάνουμε εκεί ένα κυνήγι θησαυρού.



 Ο ναός του χωριού έχει μοναδική ιστορία.  Λέγεται ότι  όταν οι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή μαζί με τον παπά τους θέλησαν να φτιάξουν και μία εκκλησία. Οι άντρες του χωριού είχαν βρει 3 πιθανά σημεία αλλά δεν μπορούσαν να αποφασίσουν. Τότε η γιαγιά Κερεκή είδε ένα όνειρο σύμφωνα με το οποίο κάθε βράδυ ένα φέρετρο μεταφερόταν από τους άντρες τους χωριού σε ένα από τα σημεία που είχαν διαλέξει, αλλά κάθε πρωί το φέρετρο βρισκόταν στο σημείο που έχει χτιστεί τελικά  η εκκλησία. Το επόμενο πρωί η γιαγιά  Κερεκή εκμυστηρεύτηκε το όνειρό της στην παπαδιά και εκείνη  με τη σειρά της στον παπά. Έτσι ο Άγιος Δημήτριος βρήκε την σημερινή του θέση. 



Κοντά στον ναό θα βρείτε  την μικρή πετρόχτιστη πλατεία με τη λιμνούλα με τα ψαράκια. 








Τα  Άνω Πορρόια είναι κτισμένα στους πρόποδες του όρους Μπέλες και βορειοδυτικά της λίμνης Κερκίνης σε υψόμετρο 385 μέτρων.  Τα  Κάτω Πορρόια προϋπήρχαν  αλλά  όλα άλλαξαν όταν στην περιοχή έφτασαν πρόσφυγες από τον Πόντο και την Κωνσταντινούπολη. Οι άνθρωποι που έφτασαν εδώ ήταν κυρίως έμποροι και τεχνίτες δίνοντας στο χωριό έναν πιο εμπορικό και ψυχαγωγικό χαρακτήρα. Εδώ θα βρείτε πολύ άμορφα ξενοδοχεία, ταβέρνες, καταστήματα.



Τα παιδιά θα ξετρελαθουν με τη βόλτα με τα άλογα. Αν είναι μικρά μπορούν να κάνουν τη βόλτα στο δάσος  με συνοδό εσάς αλλά τα μεγαλύτερα φουσκώνουν από υπερηφάνεια που πλέον θα είναι μόνα τους πάνω στο άλογο.




 Μην παραλείψετε να  επισκεφτείτε τον  συνεταιρισμό Γυναικών “Ποροΐων”. Εκεί θα ξετρελαθειτε με τα γλυκά ταψιού, τις μαρμελάδες, τα γλυκά του κουταλιού , τα λικέρ και τα ζυμαρικά τους.  Μπορείτε να δοκιμάσετε στο μικρό καφενεδάκι και να διαλέξετε.  Αν πάλι θέλετε να γευτείτε Κωνσταντινοπολίτικα γλυκά αναζητήστε το ζαχαροπλαστείο στην πλατεία και δοκιμάστε γεύσεις από την Πόλη. Και φυσικά μην ξεχάσετε να προμηθευτείτε ζυμαρικά από βουβαλίσιο γάλα.




Το Παρεκκλήσι





Την επομένη της Παναγίας  αποφασίσαμε να κάνουμε το δικό μας barbeque  στην εξοχή. Η μέρα έδειχνε βροχερή αν και δεν είχε ξεκινήσει ακόμα. Ετσι επιλέξαμε το ιερό παρεκκλήσιον το γενέσιον της  υπέρ Αγίας Θεοτόκου.  Εκεί μέσα στην αυλή υπάρχει σκεπασμένος χώρος ιδανικός για την εκδρομή μας. Ήμασταν  σε ένα καταπράσινο περιβάλλον με καλή παρέα. Και σκέφτηκα πόσο οξύμωρο είναι στην περιοχή να ψήνουν οι άνθρωποι μέσα στο δάσος αλλά να μην έχουμε πυρκαγιές και σε άλλα μέρη της Ελλάδας με το παραμικρό να κατακαίονται τεράστιες εκτάσεις.  Τις επόμενες σκέψεις για τα αιτία που καταστρέφουν το οξυγόνο της χώρας μας μπορείτε να τις καταλάβετε και μόνοι σας.




Κιλκίς

Φέτος επισκεφτήκαμε και το Κιλκίς. Μαγευτήκαμε από το σπήλαιο δίπλα στον ναό του Αγίου Γεωργίου.




Εκεί η φύση κάνει γλυπτική. Μοναδικά σχέδια που θα εξάψουν τη φαντασία σας και που χρειάστηκαν χιλιάδες χρόνια για να γίνουν.



Και φυσικά μπορείτε να περπατήσετε στα μονοπάτια. Εμείς με τον μικρό ψάχναμε τα κόκκινα σημάδια στις πέτρες που μας έδειχναν τον δρόμο. Πόσο μπορεί να ευχαριστηθεί ένα παιδί όταν νομίζει ότι ανακαλύπτει τον κόσμο!




Από τον ιερό ναό η θέα είναι μαγική.  Μπορείτε να μαζέψετε ολόκληρη την πόλη. 







Κερκίνη 


Τελευταία στάση του οδοιπορικού για φέτος η λίμνη Κερκίνη. Η λίμνη δεν είναι φυσική. Κατασκευάστηκε το 1932 όταν δημιουργήθηκαν τα πρώτα φράγματα για τον έλεγχο των νερών του Στρυμόνα. Από τότε δημιουργήθηκε ένας μοναδικός υδροβιότοπος. Σήμερα μπορεί κανείς να παρατηρήσει εκεί πάνω από τριακόσια είδη πουλιών.




Στην περιοχή εκτός από τα πουλιά υπάρχουν και ερπετά, αλεπούδες και άλλα άγρια ζώα τα οποία τους χειμερινούς μήνες που τα πουλιά πήγαιναν στις ακτές αποτελούν μεγάλη απειλή. Κάποια στιγμή μάλιστα ο αριθμός των πουλιών είχε μειωθεί δραματικά. Τότε  δημιουργήθηκε μία πλατφόρμα μέσα στη λίμνη ώστε τα πτηνά να μπορούν να φτιάχνουν εκεί τις φωλιές του. Αποτέλεσμα ο πληθυσμός να αυξηθεί ξανά  και να προσφέρουν ένα εντυπωσιακό θέαμα.



 Ο καλύτερος τρόπος για να μάθετε για την λίμνη είναι να κάνετε την βαρκάδα που διαρκεί μία ώρα και στην οποία θα έχετε την δυνατότητα να ενημερωθείτε για την ιστορία της λίμνης , την χλωρίδα, την πανίδα και τα προβλήματα  που προκύπτουν.



Είναι μια υπέροχη βόλτα που πραγματικά δεν πρέπει να χάσετε. Μόνο βλέποντας την ομορφιά που εκτείνεται μπροστά σας θα νιώσετε  γιατί οι κάτοικοι αγαπούν και παλεύουν για την διατήρηση του υδροβιότοπου.



Στην ακτή μπορείτε να κάνετε ιππασία, να γευτείτε  παγωτό από βουβάλι και  ζητήστε να σας πουν πως θα πάτε να δείτε τα βουβάλια λίγο πιο κάτω.








Την επόμενη φορά θα επισκεφτούμε και θα σας παρουσιάσουμε καινούρια μέρη για να επισκεφτείτε.

Είναι στιγμές που  μου φαίνεται ότι ο χρόνος τρέχει σαν το νερό.  Υπάρχουν γεγονότα που νιώθω ότι δεν έχει περάσει πολύς καιρός που έγιναν. Και όμως αν παρατηρήσω καλά θα δω ότι δεν είναι έτσι. Και το καταλαβαίνεις αν κοιτάξεις πιο καλά τα παιδιά σου. Όταν καταλάβεις ότι δεν είναι πια μωρά.
Κάπως έτσι αισθάνθηκα όταν  ο γιος μου ετοιμαζόταν για την πρώτη του διήμερη εξόρμηση με τους προσκόπους. Και ενώ είναι γνωστή  η προσκόλλησή μου   και δεν θέλω να είναι μακριά μου ακόμα και όταν είναι με τους παππούδες αυτή την φορά δεν είχα πρόβλημα. Ίσως γιατί θα ήθελα να ήμουν στην θέση του. Ένιωθα περήφανη.Άλλωστε από την αρχή που τον γράψαμε ήμασταν ενημερωμένοι για τις εκδρομές. Οπότε δεν τέθηκε καν σαν σκέψη αν θα πάει.





Από την άλλη δεν είμαι σίγουρη για την ακρίβεια αν εγώ ξετρελάθηκα με την προετοιμασία περισσότερο ή το παιδί. Αγόρασα την στολή του, το αδιάβροχό του και την καραβάνα του λες και θα πήγαινα εγώ εκδρομή. Βρήκα υπνόσακο, φακό, συγκέντρωσα όλα όσα έλεγε η λίστα και είχα την απαίτηση να χωρέσουν στο κατά τα άλλα μεγάλο σακίδιο πλάτης. Και τα κατάφερα αν και όταν γύρισε ήταν σκισμένο το φερμουαρ  και με ύφος μου  είπε ''Την άλλη φορά πρέπει να πάρουμε κανονικό σακίδιο εξόρμησης και υπόστρωμα.'' Που να ξερα η καημένη ότι δεν θα είχαν κρεβάτια! Δεν το έγραφε στο χαρτάκι!






Το προηγούμενο βράδυ τα είχα συγκεντρώσει όλα και κόλλησα με χαρά σε όλα το όνομά του.  Στα ρούχα , στο καπέλο , στα αθλητικά παπούτσια! Στα ποτήρια, στο φακό στα μαχαιροπίρουνα! Έβαλα και την ειδική ταμπελίτσα στην τσάντα. Τα είχα παραγγείλει όχι μόνο για την εκδρομή αλλά έφτασαν την κατάλληλη στιγμή,  Ίσως να το παράκανα αλλά ήμουν σίγουρη ότι δεν θα γύριζε με στολή που να μυρίζει άλλο απορρυπαντικό από το δικό μου. 



Και το επόμενο πρωί ξύπνησα να τον καμαρώσω να ετοιμάζεται. Τον φωτογράφιζα συνέχεια και εκείνος έπαιρνε το ίδιο ύφος που παίρνει σε όλες τις σχολικές φωτογραφίες της πρώτης μέρας. Στραβώνει το στόμα σαν να μου λέει  να τον αφήσω επιτέλους ήσυχο. Ίσως όταν μεγαλώσει και άλλο να με καταλάβει. Πως να κρατήσεις αυτές τις στιγμές που φεύγουν σαν το νερό και εκείνος όλο ψηλώνει!
 Επιτέλους   ξεκίνησαν οι διακοπές! Και πάλι διακοπές στο χωριό αλλά αυτή τη φορά κάναμε τη διαφορά. Αποφασίσαμε να μην πάμε Θεσσαλονίκη οδικώς.


                                                                             πηγή

Η τιμή της βενζίνης και τα διόδια ανέβαζαν το κόστος στα 250 Ευρώ με επιστροφή! Το τρένο πάλι το χρησιμοποιήσαμε πέρσι χωρίς τα παιδιά αλλά μια αυτοκτονία μας καθυστέρησε 12 ώρες. Έτσι φέτος που ταξιδεύαμε με τα παιδιά επιλέχτηκε μόνο για το τελευταίο κομμάτι από Θεσσαλονίκη στο χωριό. 

Όσο για το λεωφορείο λυπηθηκα τους συνεπιβάτες γιατί τα θηρία μου δεν θα κάθονταν ήσυχα ούτε λεπτό. Οπότε όπως καταλαβαίνετε ανεβήκαμε αεροπορικώς. Κόστος με επιστροφή για τέσσερα άτομα 160 ευρώ!!! Αλλά είχε την εξής δυσκολία. Έπρεπε να χωρέσουμε σε 4 χειραποσκευές των 10 κιλών ότι θα χρειαζόμασταν για 20 μέρες. Τωρα αν αναρωτιέστε αν κατάφερα να χωρέσω τα πράγματα των παιδιών σε βαλίτσες καμπίνας θα σας πω με περηφάνια ότι κατάφερα να πάρω σχεδόν όλα τα ρούχα των παιδιών  και ελάχιστα δικά μας φυσικά. Αλλά ήξερα ότι εκεί που πάω έχει πλυντήριο  ρούχων , παιχνίδια και περιοδικά.  Αλλιώς μάλλον θα οδευα στην καταστροφή. Α επέτρεπαν και μια τσάντα χειρός στον καθένα αλλά πήρα μόνο εγώ. Γιατί πείτε μου  ποιος θα τα κουβαλαγε μετά;



Το ταξίδι ήταν πολύ σύντομο και το ευχαριστηθήκαμε πολύ. Και ακόμα καλύτερα μας περίμεναν για καφεδάκι 2 πολύ καλές φίλες. Περάσαμε λίγες ευχάριστες ώρες στη Θεσσαλονίκη  και αναχωρήσαμε για το χωριό. Τις επόμενες μέρες ελπίζω να σας έχω όμορφες εικόνες από την περιοχή. Αν σταματήσει να βρέχει βέβαια!!!!




Σήμερα γράφω για σένα στο μπροστινό αυτοκίνητο που δεν είχες το τρίχρονο παιδί σου σε καθισματάκι.
Που δεν του είχες βάλει ζώνη.
Που του επέτρεπες να είναι όρθιο ανάμεσα στα μπροστινά καθίσματα.
Που σταματώντας στο φανάρι είδα ότι εσύ φορούσες ζώνη.

Είναι δυνατόν να αγαπάς πιο πολύ τον εαυτό σου από το παιδί σου;

Ενδεχομένως να φορούσες μόνο και μόνο για να μην πάρεις κλήση. Ακόμα και έτσι σημαίνει ότι είσαι ενήμερος ότι υπάρχει πρόστιμο ,που προφανώς υπάρχει για όσους από μόνοι τους δεν θέλουν  να σκεφτούν τι είναι καλό για την ζωή τους.  Αρα γνωρίζεις και τους κινδύνους. Γιατί θεωρείς ότι λοιπόν το παιδί σου δεν κινδυνεύει; Επίσης να σε ενημερώσω ότι και για τη μη χρήση ζώνης ή παιδικού καθίσματος υπάρχει πρόστιμο (83 ευρώ). Μπορεί έστω και αυτό να σε αποτρέψει την επόμενη φορά.


                    
                                                                      foto

Και για όλους εκείνους που θα πουν δικαιολογίες του τύπου:
  • Δεν θέλει το παιδί την ζώνη. Κλαίει και χτυπιέται.
  • Δυο στενά πιο κάτω θα πάω.
  • Δεν τρέχω, προσέχω.
να πω ότι η πρώτη αιτία θανάτου στα παιδιά είναι τα τροχαία ατυχήματα. 

Αν λοιπόν δεν αγαπάς πιο πολύ τον εαυτό σου δες το παρακάτω βίντεο και την επόμενη φορά που θα μπείτε στο αυτοκίνητο βάλε το παιδί σε ειδικό κάθισμα, βάλτου ζώνη ασφαλείας και μετά βάλε και στον εαυτό σου.



Καλή βδομάδα σε όλους.
Μιας και ο καιρός άρχισε να δείχνει και την φθινοπωρινή του διάθεση είπα να αποχαιρετήσω  σιγά-σιγά το καλοκαίρι με φωτογραφίες από τις διακοπές.


Βόλτα στα κοντινά λιμανάκια με το που ζέστανε ο καιρός και μετά στο χωριό για αγροτουρισμό!



Φέτος ο γιος μου έπεισε τον παππού να πάρουν κότες στο χωριό. Έφτιαξαν το κοτέτσι και πήραν κοτοπουλάκια.


Όταν οι κότες μεγάλωσαν ζήτησε και πάπιες και γαλοπούλες. Οπότε αργότερα έφτιαξαν και άλλο κοτέτσι . Φανταστείτε ότι τις γαλοπούλες τις ζήτησε ως δώρο για τα γενέθλιά του. Δεν ήθελε να πάρει παιχνίδια! Για του χρόνου έχει ζητήσει και κατσικάκια.




Φυσικά είχαμε και παραγωγή. Τι όμορφο που είναι να τα κόβεις κατευθείαν το πρωί εσύ και να φτιάχνεις με φρέσκα υλικά το μεσημεριανό γεύμα.



Και τα απογεύματα να απολαμβάνεις την μαγεία της φύσης. Ήθελα να γράψω και ησυχία αλλά θυμήθηκα τις φωνές των παιδιών μου οπότε αυτό θα συμβεί σε μερικά χρόνια μάλλον.


Αυτό που ήθελα ήταν να βρίσκουμε κάτι διαφορετικό να κάνουμε κάθε χρόνο. Μια εκδρομή , μια βόλτα σε ένα καινούργιο μέρος. Και την επόμενη μέρα που το είπα ήρθε η πρόταση από τα ξαδέρφια μας να κάνουμε πικνίκ δίπλα στο ποτάμι.


Ένα υπέροχο μέρος στο οποίο έχουν βάλει τραπέζια και χτιστές ψησταριές.


Μικροί και μεγάλοι το χαρήκαμε πολύ. Τα παιδιά  έβγαλαν τα παπούτσια τους (και όχι μόνο) και τσαλαβουτούσαν στα νερά. Σκαρφάλωναν στα δέντρα, έπαιξαν ποδόσφαιρο και βελάκια.


Τελικά και το βουνό έχει μία μαγεία απερίγραπτη. 


Φέτος τα τρένα για μας είχαν την τιμητική τους. Βλέπετε τα διόδια και η βενζίνη δεν επιτρέπουν τα πολλά πηγαινέλα με το αυτοκίνητο. Εδώ έχουμε καθίσει στο σταθμό για παγωτό.



Καλοκαίρι δίχως την ελληνική θάλασσα όμως δεν λέει. Γι' αυτό και μια βδομάδα στις παραλίες της Πιερίας ήταν οτι χρειαζόμασταν για να ξεκουραστούμε.



Η περιοχή είναι ιδανική για οικογένειες με παιδιά αφου βρίσκει κανείς και καλά μεγάλα ξενοδοχεία αλλά και φανταστικα ενοικιαζόμενα δωμάτια σε λογικές τιμές. Η θάλασσα είναι ζεστή και καθαρή και οι αμμουδιές είναι το κατάλληλο μέρος για τα κάστρα των παιδιών.


Τα απογεύματα ήταν ειδυλλιακά κι ας έτρεχα πίσω από τα παιδιά.


                 Σας εύχομαι καλό φθινόπωρο και του χρόνου να περάσουμε όλοι ακόμα καλύτερα.