Γεια σας είμαι η Κατερίνα! Έχω πλέον και επίσημα όνομα αν και δεν το έχουμε συνηθίσει ακόμα. Ακούω και στο μπέμπα όμως. Φέτος έκανα την πρώτη μου βουτιά.  Όχι αυτή στην κολυμπήθρα, αυτή προσπαθώ να την ξεχάσω.  Εννοώ στη θάλασσα. Πέρσι την έβλεπα από μακριά. Ήμουν μικρή λέει για τα νερά της Αττικής. Φέτος όμως ήρθε και μένα η σειρά μου.





Για να πας στην παραλία όμως θέλεις και τα απαραίτητα αξεσουάρ. Καταρχάς μαγιό. Το πρώτο μου  μπικίνι μου το πήρε η φίλη της μαμάς Ελένη και με θαύμασαν όλοι.  Μετά η μαμά βρήκε ασορτί frozen  σαγιονάρες για τη θάλασσα.   Και τέλος η θεία μου αγόρασε  frozen  μπρατσακια. Ας τους πει κάποιος ότι είναι καλοκαίρι και δεν ταιριάζει αυτό το παιδικό!








Τη θάλασσα τη λάτρεψα από την πρώτη βουτιά. Είναι το μόνο που μπορεί να με ξεκολλήσει από την μαμά μου. Είναι το δεύτερό μου καλοκαίρι και  εκμεταλλεύομαι το γεγονός ότι τα αγόρια έχουν πάει διακοπές στο χωριό. Έτσι γίναμε αυτοκόλλητες. Κάθε φορά που με παίρνει αγκαλιά κάποιος άλλος κλαίω. Εκτός αν έρθει η γιαγιά και μου να πει πάμε βόλτα στην παραλία. Τότε αφήνω την μαμά με χαρά. Της κάνω γεια και τρέχω για την θάλασσα.  






Σήμερα πάντως ήμουν άτυχη. Είχε πολύ κύμα. Μου λένε να μην βουτήξω. Ούτε τα μπρατσάκια δεν θα βοηθήσουν. 






Αυτό πάντως που μετά το μπάνιο οι μεγάλοι  τσουγκρίζουν τα ποτήρια με ουζάκι δεν το καταλαβαίνω.  Έμαθα και εγώ να κάνω  'γεια μας'  με το μπιμπερό μου. Θα πάρω και ποτήρι σύντομα. Αχ ελπίζω να θυμηθεί η μαμά ότι μου αρέσει η Μίνυ  και να μην πάρει πάλι frozen!







Εγώ πάντως  βγαίνω κερδισμένη με τα μεζεδάκια. Μου αρέσουν τα κριτσινάκια και το τυράκι!






Αλλά και όταν παίρνουν burger  ζητάω πατάτες!






Μανούλα θα μου πάρεις και μένα τοστάκι με τυράκι! Εγώ πάντως θα κλαίω μέχρι να μου πάρεις.







Ώρα να φύγουμε. Ας καθαρίσω τα ποδαράκια από την άμμο να μην λερωθεί το αυτοκίνητο. 





Τα ξαναλέμε σε καμιά παραλία. 






Πριν λίγες μέρες  βγήκα με μία φίλη μου. Βόλτα στα μαγαζιά  για τη βάπτιση. Κάτι τέτοιες στιγμές τις περιμένουμε συνήθως πως και πως.  Είχαμε σκοπό να κοιτάξουμε για φορέματα για την βάπτιση και  για  ασορτί παπούτσια. Όμως όταν κάνει ο άνθρωπος σχέδια ο Θεός γελάει δεν λένε; Ε , να που έτυχε να έχουν συνέλευση οι δάσκαλοι  οπότε βρεθήκαμε με δυο παιδάκια μαζί.



Παρόλα αυτά αποφασίσαμε να το τολμήσουμε. Θα πηγαίναμε για ψώνια και μετά θα κερνάγαμε βάφλες  τον μικρο νεαρό και μπισκοτάκι την μπέμπα.  Πόσο όμως ενδιαφέρον μπορεί να είναι για ένα 7χρονο αγόρι να βλέπει ρούχα και  να τριγυρίζει ανάμεσα σε ψηλές γόβες και  αμπιγέ πέδιλα; Καθόλου φυσικά. Έτσι από το πρώτο δεκάλεπτο άρχισε τα ''Τελειώνουμε;'' , ''Θα μπούμε και σε αυτό το μαγαζί;''  . Όπως καταλαβαίνετε δεν μπορέσαμε να απολαύσουμε την βόλτα ,ούτε να βρούμε κάτι που να μας αρέσει. Αφήστε που η μουρμούρα είναι κολλητική και μετά από λίγο άρχισε και η μπέμπα να γκρινιάζει.


Έτσι σταμάτησε άδοξα η αναζήτηση και πήγαμε για βάφλες. Εγώ πετάχτηκα σε κοντινό παιχνιδάδικο όσο έτρωγαν και αγόρασα υλικά για το πάρτι που κάναμε τελικά στην μικρή . Μέσα στα ψώνια ήταν και σακουλάκια με μπαλόνια. Όταν επέστρεψα τα πράγματα δεν ταν καλύτερα. Να μην πω ότι με τη ζάχαρη είχαν γίνει ακόμα πιο ανήσυχα. Και έπρεπε να προλάβουμε και το Σούπερ μάρκετ. Μα καλά τι σκεφτόμασταν και βάλαμε όλες αυτές τις δουλειές με δυο παιδιά μαζί; Έτσι έστειλα την φίλη μου να ψωνίσει και έκατσα με τα παιδιά. Έπρεπε να αντέξω λίγο ακόμα.


Και τότε άνοιξα την τσάντα και φούσκωσα δυο μπαλόνια. Τα κουρασμένα και γκρινιάρικα παιδιά μεταμορφώθηκαν σε ενθουσιασμένα και χαρούμενα παιδάκια. Ο μεγάλος το πετούσε ψηλά και το κυνηγούσε. Το έπαιρνε ο αέρας και έτρεχε ξοπίσω του γεμάτος χαρά. Στην μπέμπα με ένα σκοινί το κρέμασα από το καρότσι της και το έπιανε μόνη της χωρίς να κυνηγάω. Είδα τα προσωπάκια τους ξαφνικά τόσο ήρεμα. Ο χρόνος κύλησε σαν νερό. Η φίλη μου δεν πίστευε στα μάτια της.





Μέσα από αυτό  είδα για μια ακόμα φορά ότι η συμπεριφορά των παιδιών είναι αποκλειστικά δική μας ευθύνη. Θεωρούσα εγωιστικό που δεν με αφήνουν να απολαύσω τη βόλτα μου όταν από τη δική τους σκοπιά εγώ τα είχα αναγκάσει να περάσουν ένα βαρετό πρωινό. Τα παιδιά γκρινιάζουν συνήθως όταν βαριούνται.  Όταν δεν έχουν την προσοχή που θέλουν. Σίγουρα και εμείς χρειαζόμαστε το χώρο και τον χρόνο μας. Όμως αν με ρωτήσεις τι θα θυμάμαι από εκείνη την ημέρα δεν είναι η βόλτα στα μαγαζιά. Ακόμα και αν είχα καταφέρει να την απολαύσω. Αυτό που θα θυμάμαι είναι εκείνα τα γελαστά προσωπάκια. Άρχισα άλλωστε  να συνηθίζω τα ψώνια στο internet αργά το βράδυ.


1 Μπαλόνι = 1 παιδικό χαμόγελο








Για δεύτερη χρονιά το bloggoπαρεάκι βρίσκεται για picnic. Φέτος δεν χρειάστηκε και τόση οργάνωση καθώς  ξέραμε από πέρσι τι θα χρειαζόμασταν. Το βασικότερο είναι καλή διάθεση και μια τρέλα μαγική που την έχουν όσοι θέλουν ακόμα να διασκεδάζουν σαν παιδιά.

Δώσαμε λοιπόν ραντεβού σε ένα ξέφωτο  στο κτήμα στο Τατόι με την ελπίδα να βρούμε το ίδιο δέντρο με πέρσι. Το δέντρο που μας χωράει όλους, που μας ανέχεται,  που μας φέρνει αναμνήσεις. Ευτυχώς κάποιοι από την παρέα πήγαν νωρίς και το βρήκαν ελεύθερο.  Ιδανική τοποθεσία για να πάτε είτε με την οικογένεια,είτε με φίλους είτε να διοργανώσετε ένα παιδικό πάρτι εκεί. Ακόμα και αν δεν βρείτε το δικό μας δέντρο υπάρχουν πολλά ακόμα καθώς και κιόσκια που μπορούν να σας φιλοξενήσουν.



Επειδή  οι συναντήσεις μας δεν είναι απλές όπως καταλαβαίνετε πρέπει να έχουν χρώμα και ζωντάνια. Και θέμα βέβαια. Μετά από ψηφοφορία  επιλέξαμε τα καλοκαιρινά φρούτα. Ιδανική λύση για καλοκαιρινά πάρτι. Αν και εμείς μέσα στην άνοιξη δεν είχαμε και πολλά πραγματικά φρούτα  η διακόσμηση ήταν εντυπωσιακή. Φέραμε όλοι κάποια πράγματα και  έτσι απλά το δέντρο μας μεταμορφώθηκε.



















photo credit mamas&papas




photo credit mamas&papas



Το   LIVING GREEN SHOP  θέλοντας να δώσει και άλλο χρώμα στη γιορτή μας  μας προσέφερε ένα καταπληκτικό σετ από ποτηράκια, χαρτοπετσέτες , πιατάκια  με  φλαμίνγκο που άρεσαν πολύ στα παιδιά!



photo credit mamas&papas


Picnic χωρίς λιχουδιές δεν γίνεται.   Το ALL DAY Roma Pizza Γλυφάδας   μας έστειλε πεντανοστιμες κοτομπουκιες  και  λαχταριστες οικογενειακες  πίτσες!!!!






Αλλά και όλες οι μαμάδες έφεραν από 2-3  μεζεδάκια με αποτέλεσμα να φτιαχτεί ένας υπερπλήρης 
μπουφέςΔοκιμάστε το με φίλους και θα ξεπεράσετε σε ποικιλία και το καλύτερο catering. Μόνο που άλλη φορά θα αλλάξουμε τη διαδικασία με όσα περισσεύουν κορίτσια. Δεν θα παίρνει η καθεμία τα δικά της αλλά μια ποικιλία. Για να συνεχίζουμε το πάρτι και σπίτι!!!




photo credit mamas&papas


photo credit mamas&papas



photo credit mamas&papas




Και μην νομίζετε ότι είχαμε μόνο αλμυρές λιχουδιές. Να και μερικές από τις  γλυκές μας απολαύσεις.  Και αν τελικά κάνετε πάρτι στην εξοχή δείτε την ιδανική λύση για εναλλακτική τούρτα  που είναι 
εύκολο να μεταφερθεί και να διατηρηθεί. 





photo credit mamas&papas







photo credit mamas&papas



Την ήμερα εκείνη ήταν η γιορτή της μητέρας και δεν υπήρχε  καλύτερος τρόπος να περάσουμε την 
ήμερα με τα παιδιά μας.  Περάσαμε καταπληκτικά!  


Το  We Love pinatas by Anthomeli έφτιαξε μια καταπληκτική πινιάτα ανανά για τα παιδιά μας  που τα ενθουσίασε. Ακόμα ακούω τα γέλια τους την ώρα που προσπαθούσαν να την σπάσουν.  Παίξανε παιχνίδι θησαυρού  που ετοίμασε η Κάλη , φύτεψαν σε κεσεδάκια από γιαούρτι σπόρους που ετοίμασε η Μαρία.



photo credit mamas&papas


Η μικρή δεν χόρταινε να κοιτάει γύρω της. Στο περσινό μας Picnic ήταν ακόμα στην κοιλίτσα μου
και τώρα σκορπούσε χαμόγελα.Τα παιδιά έκαναν εξερευνήσεις στα γύρω μέρη, σκαρφάλωσαν στα 
δέντρα,  έπαιξαν ποδόσφαιρο.  Οι μπαμπάδες επισκέφτηκαν τα κτίσματα στο Τατόι και διάβασαν για την ιστορία τους. Και οι μαμάδες   δεν έχασαν την ευκαιρία για τρελές φωτογραφίες.

















photo credit mamas&papas








photo credit mamas&papas







photo credit mamas&papas





Δεν έλειψαν όμως και τα δωράκια για μαμάδες και παιδάκια. Το Δημιουργούμε μαζί  έστειλε αυτά τα  φρουτενια φρισπι με το όνομα κάθε παιδιού!


photo credit mamas&papas


Η Έλενα έφτιαξε για να μας ευχηθεί αυτές τις κόκκινες καρδιές για το λαιμό και για τα κοριτσάκια όμορφα βραχιολακια


photo credits  craftlandgr

Η Σοφία  είχε ετοιμάσει πακετακια έκπληξη για τις μαμάδες που γιόρταζαν. Το παρέλαβα από μικρά χεράκια όπως βλέπετε!












Η Αλεξάνδρα από το  Craftlandgr  ετοίμασε φρουτενια μπρελόκ για όλα τα παιδιά με τα ονόματά τους! Ιδανικά και για τις σχολικές τσάντες αλλά και για τις βαλίτσες τους τώρα στις διακοπές.


                                                            photo credit mamas&papas



Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Εύη που μου επέτρεψε να χρησιμοποιήσω τις φωτογραίιες της.




Και εδω μπορειτε τα βρειτε τις φιλες μου
http://www.anthomeli.com
http://megalono-megaloneis-megalonei.blogspot.gr
http://craftlandgr.blogspot.gr/
https://busymamascornergr.blogspot.gr
http://www.mamadoistories.gr
http://fraulitsasworld.blogspot.gr
http://owlmommy.gr
http://www.shareyourlikes.gr


Κάντε και εσείς τις Κυριακές σας ξεχωριστές. Γιατί κάθε στίγμη με τους ανθρώπους που αγαπάμε είναι σημαντική. Και κάθε γιορτή που μας φέρνει πιο κοντά με φίλους ένας μεγάλος θησαυρός.





Σήμερα φτιάξαμε τα μαγιάτικα στεφάνια μας. Και μάλιστα δυο. Βλέπετε στο σχολείο των παιδιών ο σύλλογος τους ζήτησε να φτιάξουν στεφανακια , να τα φέρουν στο σχολείο και να πάρουν μέρος στο διαγωνισμό.


Τα μικρά ενθουσιάστηκαν. Είχαμε ψάξει αρκετά στο pinterest αλλά τελικά αυτοσχεδιασαμε και έτσι μας άρεσαν περισσότερο. Το πρωί είχαμε κόψει κλαράκια από ένα αναρριχώμενο αλλά δεν κράτησαν φρέσκα πολύ. Έτσι έπρεπε να βρούμε άλλη λύση. Την οποία και έδωσε ευτυχώς η γιαγιά. Κόψαμε από κάτι  φυτά που τα φύλλα τους μοιάζουν με μπανανιες (μην με ρωτήσετε πως τα λένε όμως,γιατί απλά δεν ξέρω) και τα τυλιξαμε γύρω από το στεφάνι. δύσκολη δουλειά. Τι χρησιμοποιήσαμε κόλλες, τι  πιστόλι σιλικόνης , τι κλωστές..... Το αποτέλεσμα είχε πολλές αστάθειες και πολλές ατέλειες.









Όμως  οι κορδέλες μου  έκρυψαν τις ατέλειες και έδωσαν χρώμα στο στεφάνι. Τα παιδιά επέλεξαν από μια φωλίτσα για τα πουλιά σαν διακοσμητικό  την οποία κολλήσαμε. Τέλος οι κορδέλες βοήθησαν να τοποθετηθούν μερικά λουλουδάκια. Για να διατηρηθούν μέχρι αύριο για το σχολείο τα έβαλα ψυγείο.











Τώρα αν δεν αντέξουν τα λουλούδια θα την πληρώσει η τριανταφυλλιά μας που θα χρειαστεί αύριο το πρωί να μας δανείσει τα ρόδα της. Καλό μήνα να έχουμε και να απολαύσουμε την άνοιξη!




Αφορμή για την σημερινή ανάρτηση το συγκεκριμένο βίντεο και η βροχή που δεν λέει να σταματήσει έξω. Τη βροχή οι περισσότεροι την έχουμε συνδυάσει με λάσπες ,υγρασία, ταλαιπωρία, κίνηση στους δρόμους κτλ.



Κάποιοι άνθρωποι όμως προσπαθούν να βλέπουν τα πράγματα αλλιώς. Να διασκεδάζουν με καθημερινά ,απλά πράγματα. Αν θα άφηνα τα παιδιά μου δεν ξέρω. Είμαι υπερπροστατευτική Ελληνίδα μανα. Μου αρέσει όμως και να τολμάω. Ζήλεψa τα γέλια και την ανεμελιά αυτών των παιδιών.Θα ήθελα τα παιδιά μου  να έχουν τέτοιες αναμνήσεις.






Σίγουρα δεν θα το έκανα σήμερα.  Κυκλοφορούν πολλές ιώσεις αλλά στην πρώτη καλοκαιρινή βροχούλα θα πάρω τα παιδιά και θα βγούμε έξω. Με γαλότσες  και τις πετσέτες να περιμένουν μόλις μπούμε μέσα. Είπαμε να αλλάξουμε τον τρόπο που βλέπουμε την ζωή όχι  DNA!!!



Βέβαια όσοι σκέφτεστε τι μπορεί να πει ο κόσμος μην το τολμήσετε. Σίγουρα θα υπάρξουν άνθρωποι που  θα θεωρήσουν ότι είστε τρελοί και ακατάλληλοι για γονείς. Όπως Σε αυτή την ιστορία που διάβασα εδώ. Οι γονείς άφησαν τα παιδιά να παίξουν στην καλοκαιρινή βροχή και ο γείτονας κάλεσε την κοινωνική υπηρεσία χαρακτηρίζοντας την κίνησή τους ως αμέλεια!!! Οι κοινωνικές υπηρεσίες ήρθαν αλλά φυσικά δεν μπορούσαν π αρα να διαπιστώσουν ότι τα παιδιά έχουν μια απόλυτα χαρούμενη ζωή. την επόμενη μέρα ο γείτονας ρώτησε την μητέρα αν έμαθαν το μάθημά τους. Το σίγουρο είναι ότι ο γείτονας δεν έχει μάθει να ζει αλλά και να ξέρει να μην καταπατά την ελευθερία των άλλων.

Εσείς θα τολμούσατε να βγείτε με τα παιδιά σας στη βροχή και να παίξετε μαζί τους στις λάσπες;







Την πρώτη σχολική βδομάδα ο μικρός μου δεν πήγε στο σχολείο. Η δασκάλα τους θα έλειπε και έτσι δεν υπήρχε λόγος να πηγαίνει από τάξη σε τάξη. Αν λάβουμε υπόψη μας και τις ιώσεις ήταν μια καλή ευκαιρία να προφυλαχτούμε.  Δεν έπρεπε να είναι όμως και μία χαμένη βδομάδα. Φυσικά μετά από διακοπές Χριστουγέννων και ενώ η δασκάλα δεν έχει επιστρέψει δεν είναι δυνατόν να καθίσεις εύκολα ένα 6χρονο να διαβάσει. Και γιατί άλλωστε; Όταν μπορούμε να μάθουμε παίζοντας;




Και αφού στο σχολείο μιλάνε τόσο για αριθμούς και νούμερα ευκαιρία στο σπίτι να μιλήσουμε για τον κόσμο γύρω μας.  Αποφάσισα να του δείξω πως ο ουρανός δεν είναι πάνω από τη γη όπως πίστευε αλλά γύρω της. Και να συζητήσουμε για τη μέρα και τη νύχτα. Γιατί ενώ εμείς έχουμε μέρα η θεία στην Αμερική έχει νύχτα;




                     Πήραμε λοιπόν ένα χαρτόκουτο και κόψαμε τα πλαϊνά κομμάτια.






Κάναμε μια τρύπα στη δεξιά μεριά και  χωρίσαμε το κουτί στα δυο. Από την μια κολλήσαμε μπλε τσόχα για τη μέρα και από την άλλη  μαύρη για τη νύχτα. Κόψαμε και ήλιο και σύννεφα.





Στη συνέχεια στερέωσα μια μπάλα από φελιζολ σε μια οδοντογλυφίδα  και την οδοντογλυφίδα ενα πορτοκαλί. Τη ζωγράφισα με μπλε και αφού στεγνώσει προσθέσαμε κάποια πράσινα κομμάτια για τις ηπείρους. Για να τη στερεώσουμε στο κουτί έβαλα στη βάση του ένα μικρο κομμάτι πλαστελίνη. Εκεί καρφώσαμε τη γη ώστε να γυρίζει.




Στη συνέχεια βάλαμε έναν φακό στην τρύπα. Η γη μας από τη μια πλευρά ήταν φωτισμένη και από την άλλη σκοτεινή. Καθώς την περιστρεφαμε γινόταν εναλλαγή μέρας και νύχτας.








 Την επόμενη φορά λέω να φτιάξουμε το πλανητικό μας σύστημα. Εσείς πως μάθατε στα παιδιά για την κίνηση της γης και τη μέρα και τη νύχτα;