Σας έχω ξαναμιλήσει για τα γλυκά της μαμάς μου. Ειδικά γλυκά του κουταλιού  και μαρμελάδες χρόνια γέμιζαν τα ντουλάπια. Μαζί με αυτά όμως η μαμά μου έφτιαχνε υπέροχα λικέρ που πρόσφερε στους επισκέπτες. Όταν παντρεύτηκα πήρα ''προικα'' αρκετά  βάζα με λικεράκια. Το αγαπημένο μου είναι το τσέρι. ζήτησα λοιπόν από τη μαμά μου να φτιάξει και φέτος. Και εκείνη μου έκανε τη χάρη. Έφτιαξε και τσέρι και γλυκό βύσσινο.  Οι συνταγές καθώς και οι φωτογραφίες είναι δικές της. Σήμερα λοιπόν κερνάμε λικεράκι.



Συνταγή για τσέρι




Πλένουμε το βύσσινο




Με το ειδικό εργαλείο βγάζουμε τα κουκούτσια






Παίρνουμε ένα κιλό βύσσινο και το βάζουμε στο βάζο 





Προσθέτουμε ένα κιλό ζάχαρη και 4 καρφάκια γαρύφαλλο





Σε ένα τούλι βάζουμε τα κουκούτσια, το δένουμε και το τοποθετούμε μέσα στο βάζο.

Το αφήνουμε στον ήλιο για 40 μέρες  κουνώντας το  κατά τακτά χρονικά διαστήματα ώστε να ανακατεύεται και να διαλυθεί η ζάχαρη.






Κατόπιν  προσθέτουμε ένα λίτρο ρούμι ή κονιάκ με μερικές σταγόνες αιθέριο έλαιο πικραμύγδαλο και το αφήνουμε για άλλες δέκα μέρες.







Γλυκάνετε τους καλεσμένους σας με λικέρ  από τα χεράκια σας.  Μεσα στη βδομάδα θα ανεβάσουμε και συνταγή για γλυκό βύσσινο!!!




Όταν το μωράκι μας γεννιέται περιμένουμε με ανυπομονησία να μας γελάσει, να κάνει τα πρώτα του βήματα, να μας πει μαμά και μπαμπά. Περιμένουμε όλες εκείνες  τις στιγμές που θα κάνει κάτι για πρώτη φορά και ευχόμαστε να είμαστε εκεί να το χαρούμε. Μα και αν δεν είμαστε σύντομα θα το επαναλάβει και για εμάς απλά τότε θα είναι η πρώτη φορά.



  • Το πρώτο δάκρυ το περιμένουμε την 2η με 3η  βδομάδα. Εμάς καθυστέρησε λίγο παραπάνω. Άλλωστε δεν  την αφήνω να κλαίει και  πολύ οπότε δεν φτάνει συχνά στο σημείο να έχει δάκρυα. Την πρώτη φορά στεναχωρήθηκα από τη μια αλλά από την άλλη δεν έχασα την ευκαιρία να την βγάλω φωτογραφία.



  • Το πρώτο συνειδητό γέλιο έρχεται  στις  6 με 8 βδομάδες. Μέχρι τότε γελά αντανακλαστικά.  Εμάς τα πρώτα χαμόγελα η μικρή τα έδινε όταν άκουγε το δικό μας γέλιο. Δεν ήθελα απλά να το βλέπει αλλά και να το ακούει. Tώρα εκτός από μας το χαρίζει και στα φωτιστικά και στις κουρτίνες!
  • Οι πρώτες κραυγούλες ξεκινούν από 2 μηνών. Μάταια μέχρι τώρα άνοιγε το στόμα και έβλεπες να καταβάλλει προσπάθεια αλλά να μην βγαίνει  ήχος. Τώρα ξεκίνησαν και τα πρώτα φωνήεντα.
  • Το μωρό είναι σε θέση να κρατάει ένα αντικείμενο από 2 μηνών περίπου. Δηλαδή μπορεί για κάποια δευτερόλεπτα να κρατά μια μικρή κουδουνίστρα.



  •  Μπορεί να κάνει  το γνωστό βαρελάκι γύρω στους 4 μήνες. Δηλαδή να αλλάζει τη θέση που το βάλαμε και να γυρίζει. Αρχικά στους 3 μήνες περίπου θα δείτε από ανάσκελα να έρχεται μπρούμυτα. Τα χέρια θα κλειδώνουν κάτω από το σώμα και θα εγκλωβίζεται. Μετά θα καταφέρει να τα φέρνει μπροστά και σύντομα θα μπορεί να έρθει από μπρούμυτα και πάλι ανάσκελα. Επειδή όμως κάποια κίνηση μπορεί να γίνει και νωρίτερα ποτέ δε το αφήνουμε μόνο του αν δεν είναι στην κούνια. 
  • Το μωρό μπορεί να κάθεται από 5 μηνών. Και πάλι μην το αφήνετε χωρίς υποστήριξη. Και εμένα μου φάνηκε κάποτε στον γιο μου ότι μπορούσε να κάτσει και ενώ ήμουν δίπλα έκανα το λάθος να γυρίσω το κεφάλι μου αλλού. Κλάσματα δευτερολέπτου χρειάζονται. Ευτυχώς  την βγάλαμε με ένα απλό καρούμπαλο. Το κλάμα και οι τύψεις ήταν αρκετά για να μην το ξανακάνω ποτέ.

  • Τα πρώτα δοντάκια έρχονται από 6μηνων ή και νωρίτερα. Είναι εκεί που έχετε αρχίσει να μπαίνετε σε μία σειρά και έρχονται τα δοντάκια με τα πονάκια και κάνουν τα μωρά ανήσυχα.
  • Το μωρό μπορεί να κρατάει το κεφάλι για λίγα δευτερόλεπτα από νωρίς αλλά κοντά στον 6  έχει τον έλεγχο ώστε να μπορεί να το φέρνει μπροστά όταν κάθεται. Μέχρι τότε πρέπει να στηρίζουμε το κεφαλάκι του.
  • Εδώ ξεκινάνε και τα δύσκολα αλλά και τα ωραία. Όταν αρχίσει να μπουσουλάει. Και αυτό συμβαίνει όταν το παιδί γίνει 6 μηνών. 



  • Όταν πια φτάσει 7-8 μηνών αρχίζει να δείχνει τι θέλει στη γλώσσα του.  Θυμάμαι ακόμα εκείνο το απαιτητικό και θυμωμένο μαμ που έλεγαν τα παιδιά μου όταν πείναγαν. Ήταν τόσο αστείο και αγχωτικό ταυτόχρονα καθώς προσπαθούσα να τους ετοιμάσω το φαγητό ή το γάλα και εκείνα δεν σταματούσαν να το απαιτούν.

  • Το επόμενο βήμα είναι να αρχίσει να στέκεται όρθιο. Σηκώνεται στους 8-10 μήνες. Κρατιέται από τα κάγκελα της κούνιας και προσπαθεί να σταθεί στα ποδαράκια του. Είναι από τις στιγμές που εκτός από σας θα δείτε και πολλούς στην οικογένεια να συγκινούνται.

  • Και αν δεν συγκινήθηκαν τότε όταν κάνει τα πρώτα βήματα θα ακούτε από παππούδες , γιαγιάδες, θείους, θείες εκδηλώσεις χαράς και έκπληξης. Δεν το συζητάμε για τους γονείς. 

  • Όταν γίνει 10-12 μηνών  ακούγονται οι πρώτες του λέξεις. Από δω και πέρα μπορείτε να περιμένετε τα πάντα.


Η αλήθεια είναι ότι όσο και αν είναι πολύ σημαντικές στιγμές  αυτές στην ζωή με το παιδί σας από την εμπειρία μου μετά από καιρό θα έχετε ξεχάσει πολλές από τις πρώτες φορές. Κάποιες θα μείνουν βαθιά χαραγμένες. Άλλες πάλι θα ξεθωριάσουν με το πέρασμα των χρόνων. Γι αυτό μην παραλείψετε να κρατήσετε φωτογραφίες, σημειώσεις ή και βίντεο ακόμα με όσα θα θέλετε να θυμάστε. Και κυρίως κοιτάξτε να χαρείτε  όλες εκείνες τις στιγμές που δεν ξαναγυρίζουν πίσω.

Παρόλο που η ανάρτηση ξεκίνησε με αφορμή την μικρή μου,  θα την αφιερώσω στο γλυκό μου αγόρι που σήμερα γίνεται 10 χρονών. Πόσο γρήγορα μεγάλωσες . Και πόσες  όμορφες πρώτες στιγμές μου χάρισες.  Σε αγαπώ πολύ και εύχομαι να είσαι πάντα χαρούμενος και ευτυχισμένος αγόρι μου.





 Καλοκαίρι + διακοπές = θάλασσα


Εξίσωση   που δεν την αλλάζω με τίποτα. Και ανυπομονούσα να πάω την μικρή να τη γνωρίσει.  Για πρώτη φορά είπαμε να πάμε μόνο μια μικρή βόλτα με το αυτοκίνητο. Επέλεξα να πάμε στον προφήτη Ηλία της Κερατέας. Ήθελα να ξαναδώ την εκκλησία από κοντά. Από την πρώτη φορά σκέφτηκα ότι είναι ιδανική για βάπτιση ή γάμο. Αλλά ήμουν ήδη παντρεμένη με δυο βαπτισμένα παιδιά. Ποτέ μην λες ποτέ λένε και να που ήρθε η μικρή μας να με βάλει ξανά σε σκέψεις.





Είναι κατάλευκη με γαλάζιο τρούλο σαν να είσαι σε νησί. Εχει  δυο μεγάλες επιβλητικές σκάλες και υπέροχα κολονάκια ενώ είναι τριγυρισμένη  από θάλασσα. 




Με υπέροχους και άνετους χώρους μέσα και έξω. Και απίστευτη ηρεμία και γαλήνη.


Και εκεί που σκέφτομαι ότι είμαι υπερβολική να ψάχνω εκκλησία από τώρα αφού η βάπτιση μάλλον θα γίνει του χρόνου τον Ιούνη βλέπουμε ένα ζευγάρι και πιάνουμε κουβέντα. Θέλουν και εκείνοι να κάνουν τον γάμο τους εκεί. Του χρόνου τον Ιούνη!!! Αν λάβουμε υπόψη ότι υπάρχουν μόνο 4 Σάββατα τελικά δεν ήταν και τόσο νωρίς.



Έβγαλα λοιπόν πολλές φωτογραφίες για να μπορώ να έχω εικόνα όταν θα ψάχνω την διακόσμηση. Το μόνο που με προβληματίζει είναι η απόσταση.  Μα σκέφτομαι ότι καμιά φορά λίγη ταλαιπωρία για να απολαύσεις ένα τόσο όμορφο τοπίο δεν πειράζει.




Τη δεύτερη φορά πήγαμε στην Κακιά Θάλασσα. Μέρος ιδανικό για παιδιά αρκεί να μην φυσάει πολύ. Καθόμαστε στο κέντρο ο ''Vraxos''  για να μην είναι η μικρή στον ήλιο.  Έχει  επίσης ομπρέλες και ξαπλώστρες που τις καθημερινές δεν πληρώνεις αρκεί να πάρεις ένα αναψυκτικό ή έναν καφέ. Και με μικρό αντίτιμο τα Σαββατοκύριακα. Η παραλία  έχει αλλαξιέρες και ντουζιέρες που καθαρίζονται συχνά. Παιδική χαρά για τα παιδιά και γήπεδο τένις και μπάσκετ για τους πιο αθλητικούς τύπους. Και φυσικά πεντακάθαρη θάλασσα.


Κανονίσαμε λοιπόν με τη γιαγιά , τον παππού και τη θεία γιατί μόνη με ένα μωρό δεν θα μπορούσα να απολαύσω τίποτα και έρχονται και μας παίρνουν για μπάνιο. Εκτός από το καινούριο μου καφέ μαγιό  και φυσικά την πετσέτα και το αντηλιακό μου πρέπει  να   κουβαλάω κάθε φορά μία μεγάλη τσάντα για τα πράγματα της μπέμπας. Αλλαξιερα, πάνες, μωρομάντηλα, ρουχαλάκια, πανάκια, φυσιολογικό ορό, μπιμπερό και γάλα μήπως πεινάσει την ώρα που είμαι μέσα στη θάλασσα, βρασμένο νερό σε θερμός για να μείνει ζεστό κτλ.  Μπορεί να φαίνεται δύσκολο αλλά την έχω πάντα γεμάτη και έτοιμη ώστε να μην παιδεύομαι κάθε φορά. 



Και την ώρα που η μικρή απολαμβάνει την αγκαλιά της γιαγιάς που την λατρεύει...



...και παίρνει και κανέναν υπνάκο,



εγώ απολαμβάνω τη θάλασσα και τη φωτογραφίζω από κάθε οπτική γωνία


Η καλύτερη ώρα όμως είναι μετά τις 7 που πέφτει ο ήλιος και μπορώ να πάρω την μικρή στις ξαπλώστρες να απολαύσουμε τη θάλασσα. Τρελαίνεται να βλέπει τα παιδιά και τους νέους να κάνουν βουτιές.  Θα θελα να την βουτήξω και εκείνη αλλά είναι πολύ μικρούλα ακόμα. 


Πάντως είμαι σίγουρη ότι αν μπορούσε να μιλήσει θα μου έλεγε να μην φύγουμε!!!





Και αφού θα την περάσουμε εδώ το καλοκαίρι θα σας  ξεναγήσουμε σε πολλά ακόμα μέρη της Αττικής. Γιατί στην Ελλάδα μπορείς  να βρεις την μαγεία του  καλοκαιριού ακόμα και στην πρωτεύουσα.





Πριν  από μερικές μέρες τα αγόρια μου πήγαν  με  τη γιαγιά τους στο χωριό. Ταξίδεψαν με το τρένο. Το ταξίδι διαρκεί  αρκετές ώρες και   είχα την έννοια με τι θα απασχολούνταν. Από την άλλη δεν ήθελα να φορτωθούν οι βαλίτσες με πολλά παιχνίδια. Άλλωστε τις είχα γεμίσει με ρούχα. Για την ακρίβεια με όλα τους τα ρούχα. Έτσι για να γλυτώσω   όγκο  έφτιαξα μερικά εκτυπώσιμα, βρήκα και μερικά στο διαδίκτυο ,τα εκτύπωσα και τα πλαστικοποίησα ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν πολλές φορές. Τα έβαλα σε ένα ντοσιέ  και πήρα  ένα ειδικό μαρκαδόρο.





Παιχνίδια για το ταξίδι


1) bingo road

Στο παιχνίδι αυτό το παιδί καλείται να βρει κατά τη διάρκεια της διαδρομής όλα τα αντικείμενα που βλέπει στην εικόνα.

2) κρεμάλα
Η γνωστή σε όλους μας κρεμάλα είναι ένας πολύ εποικοδομητικός τρόπος να περάσει η ώρα. Διαλέξτε λέξεις ανάλογα με την ηλικία του παιδιού. Καθώς μεγαλώνουν μπορούμε να εμπλουτίζουμε το λεξιλόγιο που χρησιμοποιούμε και το παιδί να μαθαίνει παίζοντας.

3) τελίτσες
Δεν ξέρω αν παίξατε ποτέ αυτό το παιχνίδι. εγώ πάλι του είχα αδυναμία. Ο κάθε ένας βάζει εναλλάξ από μια γραμμή ενώνοντας δύο τελείες. Όποιος καταφέρει να συμπληρώσει ένα κουτάκι γράφει το αρχικό του ονόματός του. Νικητής είναι αυτός που θα καταφέρει να συμπληρώσει τα περισσότερα
κουτάκια.

4) τρίλιζα
Νομίζω ότι αυτό το παιχνίδι δεν χρειάζεται συστάσεις.


5) φιδάκι
Εκτός από τα δικά μου εκτυπώσιμα δεν θα μπορούσα να μην εκτυπώσω το φιδάκι που ετοίμασε η Ελένη από το CraftWithMom.

*πατήστε τη λέξη που αντιστοιχεί στο παιχνίδι για να οδηγηθείτε στο δωρεάν εκτυπώσιμο

Εκτυπώστε επίσης έναν μικρό χάρτη για τα παιδιά. Δείτε μαζί τη διαδρομή και ζητήστε τους να σημειώνουν τις πόλεις και τα χωριά που συναντάτε. Αν είναι εφικτό σταματήστε σε ενδιάμεσους σταθμούς που έχουν αρχαιολογικό ενδιαφέρον και συζητήστε με τα παιδιά για τα γεγονότα. Μπορεί το  ταξίδι σας να διαρκέσει παραπάνω αλλά σίγουρα θα έχουν μάθει πολλά.

Μπορείτε να βρείτε ακόμα πιο πολλές ιδέες για παιχνίδι στην ανάρτησή μας busy bags.  Παιχνίδια μνήμης, παιχνίδια για τα χρώματα και παρατηρητικότητας.

Μην ξεχάσετε να εκτυπώσετε τους αγαπημένους τους ήρωες και τα ζωάκια που προτιμούν  για να τα ζωγραφίσουν. Εμείς διαλέξαμε  colouring pages με τα χελωνονιντζάκια, τον spiderman και τον batman.

Εκτός όμως από τα εκτυπώσιμα μπορείτε αν έχετε χώρο να κάνετε πολλά ακόμα. Βρήκα ένα πλήρες
παιδικό κιτ απασχόλησης  από το blog ανθομέλι που θα σας δώσει πολλές ιδέες.


Μπορεί να ετοίμασα τόσα αλλά  τα παιδιά μου τα χρησιμοποίησαν ελάχιστα. Βλέπετε στο διπλανό κουπέ από το δικό τους ο Οσε είχε διαμορφώσει έναν μικρό παιδότοπο και το  ταξίδι πέρασε δίχως να το καταλάβουν.  Επειδή θα γυρίσουν με αυτοκίνητο  είμαι σίγουρη ότι θα βρουν τα παιχνίδια αυτά πολύ χρήσιμα.

Καλό ταξίδι σε όλους.

Έντεκα χρόνια τώρα αυτή η γάστρα έχει μαγειρέψει πολλά φαγητά. Όμως ήρθε ο καιρός να αποσυρθεί αφού το εσωτερικό άρχισε να ξεφλουδίζει γεγονός που την κατέστησε ανθυγιεινή και επικίνδυνη. Δεν μου έκανε καρδιά να την πετάξω όμως. Έτσι αποφάσισα να την μεταμορφώσω σε γλάστρα. Αλλά έτσι κατάμαυρη που ήταν δεν μπορούσα να την στολίσω πουθενά. Περίμενε λοιπόν υπομονετικά στο ράφι.





Από την άλλη είχα πριν πολύ καιρό δώσει μία υπόσχεση σε ένα κοριτσάκι να κάνουμε μαζί decoupage. Κάτι οι δουλειές κάτι η εγκυμοσύνη και η γέννα δεν είχα καταφέρει  να εκπληρώσω την υπόσχεση στην μικρή γειτονοπούλα. Χτες λοιπόν το πήρα απόφαση και τη φώναξα να περάσουμε ένα δημιουργικό απόγευμα. Ήρθε με μία φίλη της που πρόσφατα μετακόμισε στην γειτονιά μας και αρχίσαμε την μεταμόρφωση.






Αρχικά έτριψα τη γάστρα με γυαλόχαρτο για να γίνει η επιφάνεια πιο άγρια και να πιάνουν τα χρώματα καλύτερα.  Χρησιμοποιήσαμε λευκό ακριλικό σαν βάση. Σε τέτοια επιφάνεια ειδικά το πινέλο δεν χρειάζεται καθόλου νερό γιατί δεν πιάνει το χρώμα. Τα κορίτσια διάλεξαν δύο χαρτοπετσέτες με θέματα που ταίριαζαν σε κουζίνα αφού εκεί θα μπει η γλάστρα μας. έκοψαν τα σχέδια , τα κόλλησαν και διάλεξαν τα υπόλοιπα χρώματα. Εγώ πηγαινορχόμουν να ταΐζω και να αλλάζω την μικρή. Που και που έκανα και εγώ κάτι αλλά η περισσότερη δουλειά έγινε από τις μικρές μου φίλες. Λάτρεψα το αποτέλεσμα.







Όταν την τελειώσαμε κάναμε διάλειμμα για κέικ και χυμό. Γιατί ακολούθησε ακόμα μία κατασκευή για το δωμάτιο της μικρής που όμως θα σας την δείξω από Σεπτέμβρη που θα έχει τελειώσει το δωμάτιό της. Περάσαμε υπέροχα και μετά από καιρό βρήκα ξανά τη χαρά μέσα απ΄τις κατασκευές. Δώσαμε ραντεβού ξανά με καινούριες ιδέες και έτσι η μικρή μας ομάδα θα σας παρουσιάσει πολλά από δω και μπρος.

Κορίτσια σας ευχαριστώ πολύ για το υπέροχο απόγευμα!
Κάθε χρόνο τέτοια εποχή με πιάνει κάτι παράξενο. Είναι που φεύγουν τα παιδιά για το χωριό και έχω χρόνο να σκεφτώ.  Με πιάνει αυτό το περίεργο συναίσθημα τύπου ''Επιτέλους θα χαλαρώσω λίγο.'' -"Αχ, πόσο μου λείπουν". Κάπως έτσι φέτος άρχισα να αναρωτιέμαι πόσες φορές θέλουμε κάτι αλλά ταυτόχρονα όταν συμβαίνει και τα παιδιά μας το πραγματοποιούν μας λείπει το χτες. Και τελικά ανακάλυψα ότι δεν είμαστε με τίποτα ευχαριστημένοι. Ακολουθούν 15 σκέψεις γονιών  και φυσικά ο αντίλογος που οι ίδιοι αργά ή γρήγορα εκφράζουν.




 -Αχ, μωρό μου πότε θα πεις την πρώτη σου κουβέντα να ακούσω τη φωνή σου;
 -Δεν το πιστεύω. Δεν βάζει γλώσσα μέσα.


- Θέλω να σου μάθω τα πάντα για τον κόσμο.
- Πόσες απορίες είπαμε έχει ένα τετράχρονο μέσα στη μέρα;


- Αχ, τι ωραία τώρα που πήγαν στο χωριό τα παιδιά. Θα πάω για καφέ με τον άντρα μου (πέρσι).
- Τι θα κάνω όσες ώρες μόνη μου στο σπίτι;


- Τώρα που έφυγαν τα αγόρια για το χωριό θα έχω εσένα μπέμπα για συντρόφια (φέτος) .
- Ουπς, πάει ο καφές φέτος.

- Πόσο το χρειαζόμουν να βγω με τις bloggoφίλες μου αυτή την Παρασκευή και να κρατήσει τα παιδιά ο αντρούλης μου.
- Μα είναι δυνατόν να επιστρέφω σπίτι και να με περιμένει με το πεινασμένο παιδί αγκαλιά και την ηλεκτρική σκούπα ανοιχτή; (θυμάστε που είπαμε πως ηρεμούν τα μωρά). Μήπως υπερβάλλω λίγο;

- Πότε θα μεγαλώσει λίγο να συννενοούμαστε. Τώρα που είναι μωρό δεν ξέρω τι θέλει.
- Κοίτα που μόλις άρχισε να μιλάει όλο όχι ακούω. Παλιά δεν έφερνε αντιρρήσεις.


-  Πότε θα κάνεις τα πρώτα σου βήματα να σε κρατώ από το χεράκι.
-  Από τη στιγμή που περπάτησε τρέχω συνέχεια πίσω του.

- Όταν μεγαλώσεις θα σου μάθω ποδήλατο.
- Μην πας μακριά και να προσέχεις τα αυτοκίνητα.



- Μωρό μου θέλω να μεγαλώσεις και να σου μάθω να κολυμπάς σαν δελφίνι.
- Γιωργάκη όχι στα βαθιά παιδί μου (τη θυμάστε τη διαφήμιση;)

- Πότε θα μεγαλώσεις να πηγαίνεις με καφέ με τους φίλους σου να δω και εγώ τις κολλητές μου με άνεση;
-  Πού θα πας;  Με ποιους;  Τι ώρα θα γυρίσεις; Μην αργήσεις. Θα ανησυχώ.



  Και οι μπαμπάδες όμως δεν πάνε πίσω.




-  Γιε μου πότε θα μεγαλώσεις να βλέπουμε αγώνες παρέα.
-  Πότε θα σταματήσεις να μιλάς την ώρα του αγώνα. δεν μπορώ να τον ευχαριστηθώ. Τι θα  πει          θέλεις νερό τώρα. Θα χάσω το πέναλτι.

- Επιτέλους μεγάλωσες αρκετά για να δούμε το ματς σαν άντρες.
- Κανόνισες με τους φίλους σου είπες;


- Όταν μεγαλώσεις θα πηγαίνεις την μπέμπα στο σχολείο.
-  Σιγά μην σου δώσω τα κλειδιά του αυτοκινήτου. Τι θα πει έχεις δίπλωμα;

Και μην ξεχνάς γονιέ ότι είσαι και εσύ παιδί


- Μανούλα θα μου κρατήσεις την μπέμπα;
- Δεν ξέρω πως μας μεγαλώσατε τότε  αλλά έχουν αλλάξει τα πράγματα πια. Χρησιμοποιούμε άλλες   μεθόδους.


Τώρα


- Μπέμπα μου να 'ξερες πόσο θα 'θελα να καταλάβαινες όλα αυτά που γράφω.
- Καλέ μην ξυπνάς ακόμα. Δεν τελείωσε η ανάρτηση........................................








photos by pixabay